singen in zwavelkoolstof en in chloroform. Er bestaat tusschen de 
bruine en de paarsche oplossingen een zeer groot verschil, zoowel 
wat de grootte der absorbtie als wat de plaats van het maximum 
betreft. Tusschen de beide paarsche oplossingen is een klein doch 
duidelijk verschil. Daar de damp van Jodium paars is, is het waar- 
schijnlijk dat de paarsche kleur der Jodium-oplossingen van Jodium 
en zwavelkoolstof wijst op afwezigheid van chemische reactie met 
het oplosmiddel of althans toont dat de inwerking gering is. 
Verder werd de absorbtie van Jodium-oplossingen in Benzol, Toluol 
en Xjlol onderzocht. Deze oplossingen hebben een roode kleur. Met 
toenemend moleculair gewicht in de homologe reeks blijkt het maximum 
der absorbtie naar kleiner golflengte te verschuiven. Deze verschui- 
ving gaat met een vervorming der geheele kromme gepaard, die 
waarschijnlijk wijst op des te sterker inwerking van Jodium op het 
oplosmiddel, naarmate de stof een hooger moleculair gewicht heeft ^). 
Instituut voor Theoretische Katuurkunde. 
Utrecht, Oct. 1920. 
1) In de figuren is voor de golflengten en voor den absorbtie-coefficient een 
logarithmische schaal gebruikt. 
