583 
de grond voor de vermeerdering en de dichtere aaneensluiting der 
lateraal-oogen gegeven was en daarbij moest uit de ocellen van den 
scor pioen een eenvoudig faceften-oog ontstaan. 
Het lensoog van Limulus is blijkbaar uit een der lateraal-oogen 
van den scorpioen ontstaan, dat niet in het facettenoog opgenomen 
werd. Wij kennen een fossielen, in zee levenden scorpioen, Pros- 
corpius oshorni, die duidelijk het wegschuiven van een der lateraal- 
oogen van de andere en naar de mediaanlinie van hèt lichaam toe 
vertoont, terwijl het oude hoofdoog ook noch herkenbaar is (Fig. 5). 
Aldus kan door den overgang van het land- 
leven tot het zeeleven zoowel het verdwijnen 
der hoofdoogen als de omvorming der lateraal- 
oogen tot het facettenoog (en een hulpoog) 
worden verklaard. Ook hel duidelijk streven der 
lens van het lensoog bij Limulus zich af te snoe- 
ren wijst er op, dat dit oog nog bezig is, zich 
aan het zien in water aan te passen door de 
ontwikkeling van een door een cornea bedekte 
Fig. 5. Cephalothorax lens, aan wier voorvlakte weer eene breking 
met oogen van den ma- der lichtstralen zou optreden. De vorm der 
rinen scorpioen Pros- alleen zou reeds tot de gevolgtrekking 
corptus oshorni. Naar ontwikkeling van landdier naar 
Clarke en Ruedemann, 
1912 p 389 fig 83 waterdier ging on niet omgekeerd. 
^.O hoofdoogen; L.O Dat de oogen van Limulus een periode van 
lateraal-oogen ; LO’ naar omvorming doorgemaakt hebben, blijkt duide- 
de mediaanlinie ver- üjk uit de talrijke rudimentaire oogen (Demoll, 
schoven lateraaloog. 1914); hier moet alles in omvorming geweest 
zijn. Bij den scorpioen vinden wij nergens aanwijzingen eener voor- 
afgegane omvorming der oogen. 
Zoo zien wij, dat de voor een verandering van het medium in 
de eerste plaats gevoelige ademhalingsorganen en oogen ons op de 
vraag, in welke richting eene verandering van levenswijze moet 
plaats gegrepen hebben, het antwoord geven: in de richting van 
land- naar zeeleven, niet, zooals Lankester aannam, omgekeerd. 
Wij willen er verder op wijzen, dat bij eene verandering van 
medium eerst later de aanpassing kan volgen; een dier kan zich 
aan een milieu niet aanpassen voor het er in leeft. Indien de scor- 
pioenen van zeedieren afstammen zouden, moesten dus de overgangs- 
vormen landdieren geweest zijn. Wat vinden wij nu in dit opzicht 
bij de scorpioenen en de Giguntostmca ? Wij kennen geen op land 
levende, zich in de omvorming tot een scorpioen bevindende 
straca, zooals Lankëster’s theorie die aannemen moet. Wel echter 
