585 
der Arachniden van de in zee levende Merostomen niet kan worden 
aangenomen, maar dat integendeel deze laatste ontstaan zijn uit op 
land levende Arachniden, welke primitive scorpioniden waren. Slechts 
met deze opvatting stemt het feit overeen, dat niet de scorpioenen 
en Merostomen de prirnitifste organisatie onder de Arachniden ver- 
tonnen, maar geheel andere voi’men (de Solifuga, Palpigradi en 
Sclüzonotidae ; verg. pg. 459, mededeeling). 
Eene moeilijkheid zou voor deze nieuwe opvatting nog kunnen 
ontstaan, wanneer eene verwantschap dei’ Merostomen met Trilobiten 
of andere Cruslacea aangetoond ware. Lankesteu heeft deze ver- 
wantschap aangenomen en dit moge mede beslissend voor zijn ge- 
heele opvatting van het jLinui/?^.y-probleera geweest zijn. Houdt men 
aan deze opvatting vast, dan is het inderdaad moeilijk de Merosto- 
mata van land-arachniden af te leiden, omdat men dan ook moet 
aannemen, dat de Crustacea van de Merostomata afstammen (men 
vergelijke Jaworowski, 1894, p. 66 en volgende, p. 74 — 75). Daar- 
aan kan echter niet gedacht woi'den omdat de ongetwijfeld 
van veel primitievere en geheel anders gebouwde Artropoden moeten 
worden afgeleid, als de Merostomen zijn. Het is echter geheel on- 
juist eene directe verwantschap der Merostomata met de Crustacea 
als bestaande te beschouwen; deze is in het geheel niet bewezen. 
De geringe gelijkenissen (de kieuwen!) zijn als convergenties te 
verklaren. De bladvoeten van Linmlus, die door hun verondersteld 
splijtvoettype aan de Crustacea zouden doen aanknoopen, zijn slechts 
omgevormde sternieten en geen ledematen. Bij de Gigantostraca ver- 
tonnen zij nog geen spoor van een splijtvoetcharacter ; dit treedt 
eerst bij den geologisch zooveel jongeren Limulus op. Hier ligt 
slechts convergentie voor, en daarbij eene die in het geheel niet ver- 
gaat. De kreeften, inclusieve de Limulava (^¥AT,coTT, 1911, 1912; 
Clarke en Rüedemann, 1912, p. 410) bezitten twee paar antennen ') 
typische monddeelen (mandibulae; twee paar maxillae) en ledematen 
van duidelijk splijtvoettype. In geen enkel opzicht is welke over- 
eenstemming ook in de ledematen te ontdekken, welke als- een 
teeken eener verwantschap der Limulava met de Merostomata zou 
kunnen worden beschouwd. De geleding van het lichaam is, wanneer 
men voldoende rekening houdt met de segmenteering der vei-schil- 
lende afdeelingen van den romp, ook eene andere; eene, een enkele 
maal voorkomende, slechts zeer oppervlakkige gelijkenis in lichaams- 
vorm, zooals zij onder Arthropoden van verschillende klassen hier en 
daar gevonden wordt, heeft met bloedverwantschap niets uitstaande. 
b De Trilobiten bezitten in plaats van het paar antennen nog den oor- 
spronkeliik gebouwden spliitvoet. 
