619 
Beperken wij ons tot cirkelvorniige banen dan wordt de zaak een- 
voudiger. 
In elk punttijdstip van het schroefspoor der planeet door de tijd- 
ruimte teekenen wij vier locale assen: een zal er samenvallen met 
de richting van het spoor; een tweede moet wijzen in radiale rich- 
ting van de zon af; een derde wordt loodrecht op de ecliptica ge- 
trokken en de laatste zal een component hebben rakende aan de 
cirkelbaan en ook een tijdcomponent. Alle vier de assen zullen lood- 
recht op elkaar zijn en als eenheidsvectoren gedacht worden. Indien 
nu de planeet met de geodetische medevallende assen voorbij zoo’n 
plaatselijk assenkruis komt, zullen beide tijdassen samenvallen. Bij- 
gevolg zullen de ruimteassen alle in dezelfde ruimte liggen, en wij 
kunnen hun onderlingen stand goed vergelijken. Op die manier is 
het mogelijk, voor en na een omloop de standen der medevallende 
assen te vergelijken met assenkruisen, die voor een op de zon stil- 
staander! waai-nemer dezelfde orienteering hebben. 
Het veld i’ond de zon is gegeven door den vorm voor het onein- 
dig kleine inteiual: 
dr* 
da* = r’ dO* — r* sin' 6 d(f' + (1 — u/r)dt', 
1 — ajr 
In dit veld is een cii'kelbeweging mogelijk in het vlak 6 — ^ n, 
met „straal” R en een hoeksnelheid 
d'^pjdt = a> = al2Ji'. 
Overal langs het spoor zetten wij assenkruisen neer van de vier 
eenheidsvectoren .4'^j, als volgt: 
A\: 
: 
(0) 
l/ÜZ 
K 2 R— 
0 ) 
0 , 
0 , Vl-aIR, 
aR 
(R—a) (2 R—da)' 
0 , 
0 , 
( 2 ) 
0 , 
0 , 
l/R, 
0 , 
( 3 ) 
-I/— — ’ 
EV 2R-Sa 
0 , 
0 , 
1 
R 
R — 3a 
Deze zijn alle onderling loodrecht. 
Van alle aldus geteekende assenkruisen kunnen wij er een uit- 
kiezen als den oorspi'ong van onze geodetische medevallende coör- 
dinaten. Om te weten hoe deze gericht zullen zijn na een interval 
ds (ken tallen ds), hebben wij de waarden noodig van Christof- 
fel’s symbolen. Deze zijn, in de coördinaten t, r, 6, rp: 
