620 
;oi 
a 
0 
~ 2R(R—i 
lOO 
a {R — a) 
2R' ' 
12 
1 jl3) 
2 
~R’ (31 
33 j 
ij 2R{R—(xy( 1 
[22 ) I 33 
' = -(/2-«),| - (i2-«) sin' 0, 
R 
— — sin 0 cos 8, 
23 ) cos 6 
sin 8 
De overige zijn nul. 
Indien wij nu de geodetische aangroeiingen der kentallen langs ds 
uitrekenen : 
hm 
dA<^i = — 2 
dan vinden wij 
= 0 , 
= 0 , 
maar 
dA^^ = — V' «/2jR’ . j4“, ds, of = — o ds, 
en 
aj^R* . i4“i ds, of = 4" ds. 
Hieruit zien wij, dat de vallende .ZO)- en Z0)-assen na verloop 
van het interval vergeleken bij het plaatselijke assenkruis terug- 
geloopen zijn over een hoek o)ds in hun eigen vlak. Bij de cirkel- 
vormige planetenbeweging zal dit ook eenparig zoo doorgaan. Onder- 
tusschen is de anomalie van de planeet toegenomen met lodt. De 
twee hoeksnelheden komen dus eender uit als de eene in ds en de 
ander in dt wordt gemeten. De verhouding is 
ds — 1/(1 — 3«/2/E) . dt, 
en dus zullen de medevallende assen, wanneer de planeet een omloop 
volbracht heeft, nog niet geheel rondgekomen zijn, vergeleken bij de 
plaatselijke assenkruisen. Wanneer zij rond zijn, is de planeet op 
een voerstraal gekomen die met den voerstraal van uitgang een 
hoek insluit van 
[ / 2R 
2n\X 
V 2R—%a 
Ten opzichte van dezen voerstraal is de stand der assen weer 
juist als hij was ten opzichte van den anderen in den beginne. Ver- 
waarloozen wij nu hoogere machten van alR dan mogen wij dus 
