623 
Neemt men voor de dikte van de gaswolk in Taiirus (naar de line- 
aire afmetingen 20 X ^0 parsecs aan (1 parsec = 3 X KM.), 
dan vindt men bij een absorbtie van 2 grootteklassen voor de dicht- 
heid van de gaswolk 10“^^. De massa is onafhankelijk van de aan- 
genomen dikte; per c.M^ doorsnee is zij Vo,o 5 « X gewicht Inchtkolom 
op Mount Wilson = 25 KG.; dus voor een oppervlak van J 50 vier- 
kante parsecs wordt 3,5 X 10^“ KG. Daar de zonsrnassa 
2 X 10®° KG. is, is de massa van de gaswolk nagenoeg 2 X 10'° 
zonsmassa’s. 
Men kan dit ook direct met behulp van de formule van Rayi.eigh 
voor den absorbtiecoefficient k vinden: 
32 jr® iii—iy 
waarin p de brekingsindex, X de golllengle, ]SF het aantal deeltjes 
(moleculen) per cc. is. Neemt men aan, dat de gaswolk uit water- 
stof bestaat (wat de kleinste massa geeft), dus bij gewone drukking 
en dichtheid p = 1,000143, 2,7 X 10^® , en neemt men 
X — 5,5 X 10“5 cM., dan vindt men /^ = 2,7 X 10~^, dus per KM. 
dikte 2,7 X 10”^, wat gelijk staat met 2,9 X 10~^ grootteklassen, 
terwijl een kolom van 1 cM® doorsnede per KM. lengte een massa 
8,3 X J0~^ KG. heeft. De massa van een kolom van I cM° doorsnee 
in een absorbeerende gaslaag is dus 2,9 6 KG., als 6 de absorbtie 
in grootteklassen (voor X = 550) is. Hieruit vindt men voor een 
gasmassa met een oppervlak van J50 vierkante parsecs en 2 grootte- 
klassen absorbtie 
it/ = 8 X 10*“ KG. = 4 X 10“ zonsmassa’s. 
Het verschil met de vorige uitkomst ontstaat door het verschil 
tusschen waterstof en lucht. 
Volgens Kapteyn en Van Rhyn ') is de dichtheid der sterren in 
de omgeving van de zon per kubieke parsec, dus bevinden zich 
4 X 10° sterren in een bol met een straal van 2600 parsec. Neemt 
men hun gemiddelde massa gelijk aan die van de zon dan bevindt 
zich in deze eene, 140 parsec verwijderde gaswolk (misschien een 
derde deel van alle absorbeerende gaswolken in die streek) evenveel 
massa als in alle sterren binnen een bol, die zich 20 maal verder 
uitstrekt. Tenzij dus deze Tauruswolk uniek is in grootte en dicht- 
heid, lijkt de conclusie gerechtvaardigd, dat in de vaste sterren 
slechts een klein deel der wereldmaterie is gecondenseerd. 
^ 2. De aanname, dat zich op een afstand 140 parsecs een gas- 
') J. G. Kapteijn and P. J. van Rhun, On the distribution of the stars in 
space. Astrophy.sical Journal 62, 32. 
