625 
(door liet uitvallen van sterren achter de absorbeerende laag) de 
gemiddelde afstand daar kleiner is dan elders. Aansluitend aan de 
formules van de vorige mededeeling vindt men voor de gemiddelde 
parallaxe van de sterren van- de grootte m vóór het absorbeerende 
scherm 
1 r ^ 
dQ. 
Dezelfde integraal tusschen ± go stelt de normale jr„j Am voor. 
Stelt men dus 
.r, = 0,22 — 1,078 — 0,132 {m—9) = + 0,452 
en 
V n log 
10 -'’ dt=r 
dan wordt 
ji 
jr 
Yi 
In dezelfde verhouding als de gemiddelde parallaxen worden ook 
de gemiddelde eigenbewegingen vergroot. Voor (>, = 6,05, r = 160 
parsecs (deze waarde werd genomen, omdat daarbij de getallen van 
de vroeger berekende tabellen konden gebruikt worden), vindt 
men voor 
m = 6 7 8 9 
V 3 ^^= 1,4 1,6 1,8 2 , 1 . 
Nu hebben Dyson en Melotte in hun stuk reeds de eigen be- 
wegingen van de sterren in de absorbtiegebieden in Taurus verzameld 
en vastgesteld, dat ze niet grooter zijn dan elders. Inderdaad vindt 
men voor hun gemiddelde 0'^044, terwijl sterren van die grootte 
(1 van de 6'^®, 1 van de 7*^®, 5 van de 9 van de 9“® grootte) 
bij die galactische breedte een normaal gemiddelde van 0",041 geven. 
Bij het kleine aantal sterren is de negatieve bewijskracht van deze 
uitkomst wel niet groot genoeg om de aanwezigheid van een absorbee- 
renden nevel op zich zelf te weerleggen. Maar van een grootere ge- 
middelde snelheid door de werking van een reusachtige aantrekkende 
massa is in elk geval niets te bespeuren. 
§ 3. De moeilijkheden en niet door de waarneming bevestigde 
consequenties van de onderstelling, dat de sterleegten inTaurusdoor 
absorbeerende gasmassa’s veroorzaakt worden, werpt de vraag op 
of niet een andere verklaring mogelijk is. Bahnard heeft er steeds 
