pyroxeeii en erts. Grootere pyroxeen kristallen komen in de insluitsels 
niet voor, maar zijn in een smalle randzone tegen de grens met liet 
omsl uitende gesteente opgelioopt.. 
5. fijnkorrelige insluitsels, bestaande uit plagioklaas, augiet, liyper- 
steen en weinig erts. Glas met mikrolieten is in sommige monsters 
rijkelijk tussehen de overige mineralen aanwezig. 
6. insluitsels van oudere andesieten, sommige amphiboollioudend, 
andere vrij van amphibool. 
De .mb 1 vermelde insluitsels (Pi. tig. 1 en 2) zijn in de eerste plaats 
gekenmerkt door plagioklazen, welke zich onderscheiden van die der 
pheuocristen van de omsluitende gesteenten, omdat de herhaalde af- 
wisseling van basischer en zuurdere zones zoo goed als geheel ontbreekt. 
De dikwijls wel zouaire kristallen met een breede basische kern bestaan 
in hoofdzaak uit basischen bytowuiet met zuurdere raudzone. 
De amphibool is sterk pleochroitisch van bi-uinrood tot lichtgeel 
en is steeds omgeven door een resorptieraud, die in vele insluitsels 
slechts smal is en, waar de kristallen aan plagioklaas grenzen, som- 
tijds geheel kan ontbreken, terwijl ze daar, waar de am[)hibool in 
contact is met de tusschengeklemde glasrijke massa met mikrolieten, 
duidelijk is ontwikkeld. Deze smalle resoi'ptiezomen bestaan uit een 
zwarte ertsmassa. De amphibool is duidelijk ten deele latei- gekristal- 
liseerd dan de plagioklazen, die er b.v. met idimorphe kristal- 
begrenzing in binnen dringen en dan het gedeelte van den amphibool- 
omtrek, waaraan ze grenzen, voor resorptie hebben behoed, lu de 
insluitsels met sterker geresorbeerden amphibool komen totaal gere- 
sorbeerde kristallen, die slechts aan de kristalbegrenzing als oor- 
spronkelijke amphibool herkend kunnen worden, voor. In de ten 
deele gespaarde kristallen bestaat de resorptieraud uitsluitend uit 
een ertsmassa of uit een buitenste zone van erts, die \an het onver- 
anderde gedeelte van het kristal wordt gescheiden door een oniegel- 
niatig begi-ensde en soms ontbrekende pyroxeenrijke zone, waarmee 
soms nog onveranderde amphibool gemengd voorkomt. Buiten de 
i-esorptiezomen komt erts in grootere kristallen niet in de insluitsels 
voor. 
Sommige der insluitsels met sterk geresorbeerde amphitiolen ver- 
toonen een porphyrische struktuur. doordat groote, min of meer 
idiomorphe, amphiboolkristallen liggen in een grondmassa, die bestaat 
uit plagioklaas. Tussehen deze kleinere plagioklaaskristallen ligt dan, 
evenals in de niet porphyrische insluitsels met grootere plagioklazen , 
de min of meer glasrijke massa geklemd, die somtijds in vrij aan-, 
zienlijke hoeveelheid aanwezig is. Plagioklaas-microlieten en erts- 
skeletten kunnen in deze laatste massa dikwijls duidelijk, pyroxeen- 
43 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A“. 1920/21. 
