mikfolieten slechts iii geriDg aantal, worden herkend, de ontglazing 
is somtijds volkomen. 
De hegi'enzing der inslnilsels ten opzichte van de omslnilende 
lava is steeds zoodanig, dat de lava zich aan de \ormeti van het 
inslnitsel heeft aangepast. De kristalvlakken der plagioklazen en 
amphibolen zijn aan den rand der inslnitsels volkomen ontwikkeld 
en de grens met de lava heeft daardoor een onregelmatig veiloop. 
Ook de tnsschengeklemde glashondende massa bewijst, dat de tnine- 
raalcombinatie nog niet volkomen was gekristalliseerd, toen ze in 
het omslnitende magma werd opgenomen, ze had dns nog een zekere 
bewegelijkheid en kan dns beschouwd woi'den ais een bijna volle- 
dig gekristalliseerde korst o[) het magma, dat van groolere diepte 
tot etfnsie kwam en de propmassa heeft geleverd. De grondmassa 
van de lava der |)ropmassa en de tnsschengeklemde massa der 
inslnitsels zijn dan ongeveei- gelijktijdig gekristalliseerd. 
De mb 2 vermelde inslvilsels onderscheiden zich niet sterk van 
de hierboven beschrevene, alle zijn gekenmerkt door een gering 
py roxeengehalte, tei'wijl olivyn bovendien in geringe hoeveelheid in 
eenige werd aangetiotfen. De am|)hibolen zijn, door een smallen 
resor|)tiezoom omgeven, die zeei’ ertsiijk is en waarin pyroxeen (in 
hoofdzaak zeker angiet) bijgemengd voorkomt. 
Ook aders met dergelijke samenstelling als de resorptiezoom drin- 
gen in de kristallen binnen, die grooter zijn dan die der overige 
mineralen, een hoekige begrenzing vertoonen en alle overige be- 
standdeelen geheel of ten deele knnnen omslniten, ook den olivyn, 
wanneer die in de inslnitsels voorkomt. De olivyn vertoont afge- 
ronde vormen zonder duidelijke kristalbegrenzing en is in geringe 
male in een ijzerrijke, brninroode of zwarte, substantie veranderd. 
De tnsschengeklemde glashondende massa is rijk aan plagioklaas- 
lijstjes en bexat ook veel pyroxeenmikrolielen. Het glas is zeer 
donker en het ontglaasde deel is blijkbaar ijzerrijk, erts is weinig 
in afzonderlijke korrels aanwezig. 
De inshütsels met meer jyyro.veen, welke sub 3 zijn vermeld (PI. tig. 3), 
Ofiderscheiden zich van de vorige in hoofdzaak door de afname van 
het amphibool- en de toename van het [)yroxeengehalte. Verschil- 
lende strnktnren komen voor. De pyroxeen (angiet en hypersteen 
beide) komt soms met enkele grooteie amphibool- en plagioklaas- 
kristallen voor in een fijner kristallijn mengsel, dat in hoofdzaak 
bestaat uit plagioklaas met weinig ()yroxeen. De pyroxeen (vooral 
de angiet) vertoont dan soortgelijke skeletachtige sti'iiktnren als de 
amphibool, omslnit dan, evenals het laatstgenoemde mineraal, tal- 
rijke plagioklaaskristallen, welke ook met idiomorphe kristalbegren- 
