iniki'olie(en sleclits iii gering aantal, worden lierkend, de ontglazing 
is soinlijds volkomen. 
De l)egrenzing der inslnilsels ten opzichte van de omsinilende 
lava is steeds zoodanig, dat de lava zich aan de vormen van het 
inslnitsel heeft aangepast. De kristalvlakken der plagioklazen en 
ampliibolen zijn aan den rand der inslnilsels volkomen ontwikkeld 
en de grens met de lava heeft daardoor een onregelmatig verloop. 
Ook de tnsschengeklemde glashondende massa bewijst, dat de mine- 
laalcombinatie nog niet volkomen was gekristalliseerd, toen ze in 
het omsliiitende magma werd opgenomen, ze had dus nog een zekere 
bewegelijkheid en kan dus beschouwd woi'den als een bijna volle- 
dig gekristalliseerde korst op het magma, dat van grootere diepte 
tot effnsie kwam en de propmassa heeft geleverd. De grondmassa 
\'an de lava der propmassa en de tnsschengeklemde massa der 
inslnilsels zijn dan ongeveer gelijktijdig gekristalliseerd. 
De sub 2 vermelde iusluitsels onderscheiden zich niet sterk van 
de hierboven beschrevene, alle zijn gekenmerkt door een gering 
py roxeengehalle, terwijl olivyn bovendien in geringe hoeveelheid in 
eeiiige werd aangetrotfen. De amphibolen zijn, door een smallen 
resor|)tiezoom omgeven, die zeer erlsrijk is en waarin pyioxeen (in 
hoofdzaak zeker angiet) bijgeniengd voorkomt. 
Ook aders met dergelijke samenstelling als de resorptiezoom drin- 
gen in de kristallen binnen, die grooter zijn dan die der overige 
mineralen, een hoekige begrenzing vertoonen en alle overige be- 
standdeelen geheel of ten deele kunnen omslnilen, ook den olivvn, 
wanneer die in de inslnitsels voorkomt. De olivyn vertoont afge- 
ronde vormen zonder duidelijke krislalbegrenzing en is in geringe 
male in een ijzeirijke, bruinroode of zwarte, substantie veranderd. 
De tnsschengeklemde glashondende massa is rijk aan plagioklaas- 
lijstjes en beval ook veel py roxeenmikrolielen. Het glas is zeer 
donker en het ontgiaasde deel is blijkbaar ijzerrijk, erts is weinig 
in afzonderlijke korrels aanwezig. 
De ms/uitsels met meer pyro.reen, welke snb 3 zijn vermeld (PI. tig. 3), 
onderscheiden zich van de vorige in hoofdzaak door de afname van 
het amphibool- en de toename van het |)yi'Oxeengehalte. Verschil- 
lende strnkturen komen \'oor. De pyroxeen (angiet en hypersteen 
beide) komt soms met enkele grootere amphibool- en plagioklaas- 
kristallen voor in een fijner kristallijn mengsel, dat in hoofdzaak 
bestaat uit plagioklaas met weinig [lyroxeen. De pyroxeen (vooral 
de angiet) vei’toont dan soortgelijke skeletachtige strnkturen als de 
amphibool, omsinit dan, evenals het laatstgenoemde mineraal, tal- 
rijke plagioklaaskristallen, welke ook met idiomorphe kristalbegren- 
