zitig iii de augieteii hiniiendringen, zoodat deze dan een der laatste 
kristallisatieproduclen van het insliiitsel zijn. De kleinere plagioklazen 
zijn in vei-band daarmede geheel, de grootere nagenoeg- geheel, vrij 
van ingesloten donkei’e mineralen. Het zijn deze inslnitsels, die 
olivijn beoatten met afgeronde vormen en \’eelal door den amphi- 
bool omsloteïi. Een weinig ontglaasde,* tiissohengeklemde massa komt 
in gei-inge hoeveelheid voor. 
1)1 andere, som.s eveneens olivijnhoudende, inslnitsels, die overigens 
niet belangrijk van de oveiige afwijken, zijn de p_y)'oxenen hoofd- 
zakelijk tot de fijn kristal lij ne hoofdmassa van het inslnitsel be- 
pei-kt, terwijl slechts enkele grootei’e kristallen naast enkele van, 
gedeeltelijk gei'esorbeerde)i, amphibool en plagioklaas vooi'komen. 
Een gedeelte dei- inslnitsels \an deze g)'oep vertoont de noi-male 
middenkori'elige strnctum' zor)dei' gi-ootei-e ki-islallen en hier blijkt 
de latei-e ki-istallisatie \an den amphibool, omdat deze in skelet- 
achtige kri, stallen, welke den pvroxeen somtijds omslniten, \ ooi'komen. 
De \ei'schillende resoi’ptiestadien van den amphibool, welke reeds 
vooi’ de Slib 1 beschi-even inslnitsels zijn vermeld, werden ook hiei- 
aangeti-otïen. Olivijn wei-d in de onderzochte monsteis dezei- midden- 
kon-elige inslnitsels niet aangetroften. 
De Slib 4 vermelde imhdtsels, welke slechts in enkele exemplai-en 
werden aangetroffen, zijn evenals de snb 3 vermelde vrij van amphi- 
bool. Ze zijn gekenmerkt door een eigenaaidige sti-nktnnr, waarbij 
n.1. gi'oote plagioklaas-phenoci-isten liggen in een gi'ondmassa, be- 
staande nit kleinere plagioklaas-, weinig erts- en zeei- weinig angiet- 
en hypersteenki'istallen, welke zeh'e op hnn beni't liggen in een 
fijnkristallijn mengsel dei-zelfde mineialen, waarvan de bestanddeelen 
— behalve de kleine plagioklazen — in grooie hoeveelheid als 
inslnitsels voorkomen in de plagioklazen der eei'ste en tweede gene- 
latie (PI. fig. 4). Zonaii-e bouw komt bij deze plagioklazen niet of 
slechts in gei-inge mate en zondei- afwisseling van basische en zuurdere 
zones voor, waai dooi- ze zich onderscheiden van die dei' omslnitende 
lava. De fijnkihstallijne grondmassa ontbi-eekt zoo goed als geheel in een 
smalle i-andzone vaii het inslnitsel, waai' dit aan de omslnitende 
lava grenst. Hier zien we een mengsel van [ilagioklaas, zooals ze 
overal in het inslnitsel als phen(K‘risten der kleine soort voorkomen, 
met de angiet-, hypersteen- en ertskristallen, welke slechts in geringe 
hoeveelheid in de centrale deelen der inslnitsels als kleine pheno- 
cristen aan wezig zijn Pyroxeen en erts zijn dns in de randzone opge- 
hoopt. De boven beschreven structuren wijzen erop, dat de kristallisatie 
der inslnitsels qrootendeels nog moest plaats hebben, toen ze reeds in de om- 
slnitende lava waren o[)genomen. In een eerste periode zijn de plagio- 
43* 
