B04 
klazen, pyroxeiien en erlski-istallen der tweede generatie geki-istalliseercl, 
waarvan de beide laatste zieli in de randzone van liet insluitsel 
liebben opgehoopt. Dat de kristallisatie der plagioklazen hier het 
eerste was geëindigd, bewijst de idiomorphe begrenzing der kristallen 
ten opzichte van de pyroxenen in de randzone en de omsluiting van 
plagioklaas door pyroxeen, welke hier dikwijls voorkomt. Tn de 
centrale deelen zien we dat de kristallisatie van het erts en de 
pyi'oxeen der (Ij n kristal lij ne gi'ond massa reeds was begonnen tijdens 
de kristallisatie der plagioklazen, waarvan er sommige tot grootere 
phenocristen zijn doorgegroeid. Daarna xolgde de slotkristallisatie 
der tijnkristallijne grondmassa, waarin de plagioklaas in afgeronde 
vormen voorkomt, hetgeen wijst op een ongeveer gelijktijdige 
kristallisatie met den pyroxeen. De plagioklazen dei- randzone 
zijn arm aan of vrij van inslnitsels en schijnen dus eei'der te zijn 
gekristalliseerd, dan die der centrale deelen van het insluitsel of de 
ki'islallisatie der tijnkristallijne grondmassa heeft in de randzone 
minder en later plaats gehad, ze is daar dan ook slechts in geringe 
hoeveelheid aanwezig. De begrenzing van het insluitsel en de om- 
sluitende lava, waarvan de laatste zich aan de vormen de kristallen 
in het eerste heeft aangepast, bewijst bovendien, dat het insluitsel 
niet in vasten toestand in de diepte is losgernkt, maar dat het als 
een, slechts gedeeltelijk, misschien zeer weinig gekristalliseerde massa 
in de omsluitende lava is opgenomen. Glas ontbreekt in deze in- 
sluitsels geheel. 
De inslnitsels van de sub 5 vermelde soort bestaan uit plagioklaas, 
augiet en hypersteen met etdtele ertskristallen, waartusschen in 
wisselende hoeveelheid de overgebleven i-uimten worden opgevuld 
door een, ten deele ontglaasde, donkere substantie, waartegen veld- 
spaatmicrolieten duidelijk afsteken. De plagioklazen en pyroxenen 
vertonnen, vooral de eerste, meestal idiomorphe begrenzing, de plagio- 
klaas vertoont in tegenstelling met die der tot nu toe beschreven 
inslnitsels den zonairen bouw met herhaalde afwisseling van zuurdere 
en basische zones, zooals die van de phenocristen in de omsluitende 
lava der propmassa vermeld zijn. 
De inslnitsels van oudere andesieten, welke sub 6 zijn vermeld, 
vertoonen verschillen, wat mineralogische samenstelling en struktuur 
betreft. In sommige komen plagioklaasphenocristen in gering aantal 
voor in een heldere grondmassa, bestaande uit plagioklaas en pyroxeen 
met erts. 
In andere werd amphibool waargenomen, soms als phenocrist in 
soortgelijke gesteenten als de bovengenoemde, soms in aureolen om 
ertskristallen, welke met plagioklaas porphyrisch in een donkere 
