678 
luuildelijk ()|)geliaald en in zulke gevallen lagen zij klaarblijkelijk 
los in (Ie (iie|»zee-slil) verspreid 0 |) den bodem der zee. 
Wijlen Prof. Dr. H. G. .Ionkkr '), die in liel jaar 1916 pal aeonlo- 
logisehe onderzoekingen op liet eiland Timor uitvoerde, deed op 16 
Maart 1916 in Midden-Timor een gelukkige vondst, die de kennis 
van de fossiele diepzee-afzettingen op belangrijke wijze vermeerdêrt. 
''-In het bed van een klein beekje, dat zioli aan den rechteroex’er 
Jn de Noil Tobee, ook Noil Toninoe genoemd, ontlast, vond hij dicht 
bij den mond \’an dat beekje een prachtige ontslniting in een roode 
diepzeeklei, die naast talrijke niangaanknollen tanden van Elasma- 
hranchii, vooral van haaien, beval. De Noil Tobee is een klein 
i'iviertje, dat omstreeks 4'/, K.M. ten Oosl-Noordoosten van Niki- 
Niki in het landscliap Amanoeban in Midden-Timor onlspi'ingt en 
zich 0 |) 8 K.M. afstand noordwaarts van zijn bron even beneden 
de Faloe Toninoe met de Noil Boenoe vereenigl. De Noil Boenoe 
mondt nil in de Noil Noni en deze in de Noil Benain, welke rivier 
zich ten slotte niet ver van Besikama in de Timor Zee ontlast. Het 
punt, waar Jonkkr in hel bed van hel reeds genoemde beekje, roode 
diepzeeklei vond, ligt 480 M. boven den zeespiegel. 
Van het profiel, dat door vertikale afgraving geheel vrij werd 
h Professor Jonker heeft door zijn plotseling overlijden op 19 Januari 1917 
niets omtrent de resultaten zijner onderzoekingen voor publicatie kunnen 
gereedmaken. Het door hem verzamelde materiaal berust thans in de geologische 
en palaeohtologische collecties van de Technische Hoogeschool «n eenige 
aanteekeningen uit zfjn dagboek zijn in dit artikel ingevlochten. - 
-) Dit gedeelte van de Noil Noni wordt ook wel bij de Noil Benain gerekend. 
