B79 
gemaakt van materiaal \an elders, dat door het beekje was aaii- 
gevoerd, heeft Jonker een schets vervaardigd, welke in tig. 1 zonder 
eenige wijziging uit zijn dagboek is ovei’genomen. Op dnnplatigen 
kalksteen, die onduidelijke schalen van Avimlidae (Halobiën) beval, 
ligt schijnbaar geheel concordant een gele en roode tot bruine klei 
met niangaanknollen. De |)laatkalken zijn scherp gelaagd, de klei 
is niet duidelijk gelaagd behalve in een gedeelte \’an het profiel, 
waar bruine en geelroode klei met elkaar afwisselen. In het profiel 
zijn de lagen schijnbaar ongestoord, maar de spiegels met wrijf- 
krassen die de klei doorzetten, bewijzen dat het toch aan sterken 
bergdruk is blootgesteld geweest. Het groote aantal dezer spiegels 
maakt, dal de klei zeer brokkelig is en dat hel niet mogelijk is 
groote, samenhangende stukken te verkiijgen. Het grootste gave 
stuk, dat Jonker heeft medegebracht, heeft afmetingen 8 '6x2cM. 
Dit stuk is afgebeeld op PI. 1, fig 2. De stand van den kalksteen 
en van de kleibanken is dezelfde, beide hebben een strekking N. 
35° W. en een helling 42° naar ZW. In het onderste deel van het 
pi'ofiel heerscht de gele klei, ongeveer 40 cM. dik en daarop volgt ruim 
3 M. roode en chocoladebruine klei, waarop het profiel eindigt tegen 
lossen puingrond nabij de op|)ervlakte van den bodem. In het bovenste 
Fig. 2. Mangaanknollen in roode diepzeeklei, Noil Tobee, Midden-Timor. 
Foto H. G. Jonker. 
44 # 
