681 
kiezelzuur weder werd opgelost en uitgeloogd en een kalkcement 
in het gesteente was ingevoerd. 
De vindplaats Noil Tobee, door Jonker ontdekt, is de eenige op 
aarde waai' roode diepzeeklei van mesozoischen ouderdom nagenoeg 
onveranderd als een werkelijke klei wordt aangetrotfen. Tot nu toe 
was even weinig diagenetisch veranderde roode diepzeeklei slechts 
van één plaats, nl. van het eiland Barbados, bekend, maar daar uit 
veel jongere afzettingen, namelijk uit de zoogenaamde ,,oceanic beds” 
van mioceenen ouderdom. Harrison’) beschrijft deze als ,,clays having 
a peculiarlj greazj feel, langing in colour from a dark chocolate-red 
through varions sliades of red and pink to jellow and grejish white”. 
Er bestaat eenig verschil tusschen de verschillend gekleurde varië- 
teiten van de klei van Noil Tobee. De bleekroode variëteit vertoont 
het meest de eigenschappen van een echte klei en is ook hel minst 
door breukvlakken met spiegels verbrokkeld ; zij vertegenwoordigt 
stellig den zni\ersten en minst veranderden vorm, waarin de diep- 
zeeklei hier voorkomt. Alleen deze bleekroode soort is daarom ge- 
bruikt zoowel als materiaal voor een analjse als voor tnikroskopisch 
onderzoek. De bruine \ ariëteiten zijn sterker veranderd, harder, en in 
hooge mate verbrokkeld door gepolijste breukvlakken lïiet wrijfkrassen. 
Een analj^se van een monster van zuivere, bleekroode diepzeeklei, 
van Noil Tobee, uitgevoerd door Prof. H. ter Meut,f.n te Delft, gaf 
de volgende uitkomst ; 
SiO, 
TiO, 
Al, O, 
Fe, O, 
MnO, 
CaO 
MgO 
K,0 
Na,0 
57.6 
0.6 
19.2 
7.1 
spoor 
1.2 
1.4 
spoor 
2.3 
H,0 beneden 110° 
H,0 boven 110° 
99.6 
Spoor van sulfaat 
Om de samenstelling, door deze analyse aangetoond, met die van 
recente i'oode diepzeeklei en die van de iniocene roode diepzeeklei 
van Barbados te kunnen vergelijken, moet men de resultaten der 
vei richte analysen eerst in een met elkaar vergelijkbaren voriïi brengen. 
‘) A. J. JuKES Browne and I. B. Harrison. Lit. 3 p. 189. 
