688 
stelling van de knol van Noil Tobee ligt, behalve wat het gehalte 
aan aluinaarde betreft, binnen de uiterste waarden, die de analysen 
van de recente diepzee-knollen aangeven. 
Type 2, Onder de inangaanknollen van Noil Tobee bevinden zich 
twee van een ander type, dat ik het tweede type zal noemen. Van 
deze twee knollen is er één breed en plat met afmetingen 
10 X Oh', X 3^/, C.M., de tweede is meer bol vormig en kleiner. 
Deze knollen hebben een specifiek gewicht van 4.2 en een hardheid 
6 en zijn dus veel zwaarder en harder dan die van het eerste ty|ie. 
Zij hebben een gladde oppervlakte en gelijken volmaakt op de 
Vergelijkende tabel van analysen van mangaanknollen uit roode diepzeeklei. 
Plaats 
Challenger 
Stat. 160 
Challenger 
Stat. 252 
Challenger 
Stat. 276 
Challenger 
Stat. 286. 
Noil Tobee 
van 2 e type 
Diepte in vaam 
2600 
2740 
2350 
2335 
SiOa 
21.80 
27.62 
13.66 
20.01 
26.5 2.09 
AI 2 O 3 
) 
6.60 
3.10 
2.81 
10.6 j 
) 22.30 
2.3 
FC 2 O 3 
) 
17.82 
46.40 
17.88 
27.7 1 
MnOj 
39.32 
25.48 
14.82 
38.15 
18.3 57.7 
MnO 
10.5 
CaO 
2.21 
2.91 
3.53 
3.58 
1.63 5.6 
BaO 
0.35 11.7 ' 
MgO 
0.89 
1.27 
0.74 
0.33 
0.37 
K 2 O 
0.16 
NajO 
1.59 1.1 
NiO 
spoor 
spoor 
0.30 
CoO 
spoor 
spoor 
0.17 0.3 
CuO 
spoor 
spoor 
spoor 
spoor 
0.13 
Cl (zuurst, aeq) 
0.65 
COo 
geringe 
hoeveelheid 
H 2 vrijkomend 
' 
boven 110° 
11.- 
15.20 
14.40 
11.35 
11.1 , ± 15.3 
mangaankno 
len, die 
bij Soea Lain 
op het 
1 
eiland Rotti in jnras- 
sische mergels \’Oorkomen en talrijke radiolariën omslniten en op 
die, welke op Timor nabij den berg Sornoholle in vermoedelijk tria- 
dische diepzeeklei werden verzameld. Doorgebroken zien deze knollen 
’) Lit.; R. D. M. Verbeek 12 p. 326 en p. 393, H. A. Brouwer 2 p. 61 
en G. A. F. Molengraaff 9 p. 1064. 
