Ö89 
er volkomen diclit en homogeen uit en \'erloonen geen spoor van 
concentrisch schaligen houw. In de laatste kolom van de boven- 
staande tabel is de chemische sametistelling van een knol van het 
tweede type van Soea Lain 0|) het eiland Rotti aatjgegeven. Zij 
verschilt aanzienlijk van die van het eerste ty|)e. Deze knollen van 
het tweede type van Noil Tobee zijn niet nader onderzocht, omdat 
uit de aanteekeningen van Jonker niet blijkt of zij nit de roode 
diepzeeklei daar ter plaatse afkomstig zijri dan wel dooi’ het beekje 
van hooger op zijn aangevoerd. 
c. De fossielen in de roode klei en in de ) na ngaank nollen. 
Deze fossielen zijn onderzocht door Dr. L. F. de Heaüeort, die 
de door hem tot nu toe verkregen resultaten tils volgt samenvat; 
,,De fossielen, afkomstig uit de diepzee-afzettingen van Noil Tobee, 
bestaan voor het grootste deel nit tand -fragmenten van Elasnio- 
branchii. Op eenige zeer weinige uitzonderingen na is slechts de 
kroon van de tanden bewaard gebleven en van deze is veelal ook 
het dentin opgelost, zoodat slechts een émail-scheede overgebleven is. 
Deze conservatie-toestand, die geheel in overeenstemming is met 
wat men in een diepzee-afzelling zou verwachten, bemoeilijkt de 
determinatie der voorwerpen in hooge mate. In vele gevallen zal 
het dan ook niet mogelijk zijn de fragmenten tot een bepaalde 
species of zelfs tot een bepaald genus te brengen. 
Het overgroote deel der tanden heeft toebehoord aan haaien uit 
de familie der Lanmidae. Vertegenwoordigers van deze familie zijn 
tot nu toe in geen oudere lagen dan het Krijt-tijd[)erk bekend, tenzij 
men het genus Orthacodus uit de Boven-Jura tot de Lanmidae wil 
rekenen. Dit laatste genus komt echter in de onderhavige verzame- 
ling niet voor. Herkenbaar zijn daarin landstnkken van Carcharodon 
(bekend uit Boven-Krijt en Tertiair) Lanma (Krijt tot Recent), en 
Ecapanorkynckus (alleen bekend uit het Boven-Krijt). 
Verder meen ik een enkel fragment te moeten brengen tot het 
genus Hemipristis (Boven-Krijt, Tertiair en één enkele recente soort), 
nit de familie der Ca.rcharidae. 
Wanneer men slechts paleontologische overwegingen laat gelden, 
zou men geneigd zijn reeds uit bovenstaande vondsten te vermoeden 
met Boven-Cretaceïsche fossielen te doen te hebben. In hooge mate 
nn wordt deze opvatting versterkt door het voorkomen in de ver- 
zameling van eenige goed bewaarde tanden \’an het zoo gemakkelijk 
te herkennen genus Ftychodas. Tanden van dit geslacht, dat als een 
voorlooper der Myliobatidae wordt opgevat, zijn namelijk tot nog tpe 
