890 
sleclils gevonden in hel Boven-Krijl \ati Eniopa en Noord- Amerika. 
In de Timor-collectie komen landen van 3, wellicht 4 soorten van 
dit genus voor. Zij zijn Ie vereenigen met of althans nauw verwant 
aan de volgende species : /^ decurrens Ag. P. dixoni Didlky en P. 
rugosvs Dixon. Deze drie soorlen, die volgens Smith Woodward 
(Qnart. Journal Geol. Soc. London, vol. 67, 1911 p. 276) een op- 
klimmende reeks vormen, komen volgens Didt.ky (l.c. p. 263 e.v.) 
in verschillende lagen van hel Boven-Krijt van Engeland vooi'. 
Belialve de hoven bespi-oken tanden komen in de collectie nog 
eenige, niel nader l)estemde visch-tanden voor en één fragment \'an 
een Reptielen tand. Verder eenige vinstekels, vermoedelijk van 
Seldchü en ten slotte eenige beenschei’x en, die lot nog toe niel nader 
konden gedetermineerd worden. 
Het is mogelijk, dat een nader ondeizoek van deze nog niet 
bestemde stukken uit de merkwaardige collectie aan het lichl zal 
brengen, dal daaionder ook oudere voimen schuilen. Vooi- het 
oogenblik durf ik niet verder gaan dan vast Ie stellen — maar 
zidks dan ook met zekei-heid — dat in de d i e p z eea fze 1 1 i n ge n 
van Ti mor vormen voorkomen, die lot nog toe of uit- 
sluitend uit het B o v e n-K r ij t, óf uit geen oudere lage n 
dan het B o v e n-K r ij t bekend z ij n .” 
LTit het bovenstaande onderzoek blijkt, dat de fossielen, in de roode 
diepzeeklei en ook in enkele der mangaanknollen gevonden, van 
boven-crelaceïschen ouderdom zijn. Het is logisch daaruit de gevolg- 
trekking te maken, dat de diepzeeklei, waarin de landen van Elatf- 
viohranchü. zijn bezonken, hoogstwaarschijnlijk eveneens van boven- 
cretaceïschen ouderdoiïi zijn. Dit resultaat is afwijkend van wat men 
uit de stratigraphie \'an het complex van lagen, waartoe de diep- 
zeeklei l)ehoort, zooals dat door Jonkk.r is waargenomen (fig. 1) 
zou meenen te mogen opmaken. De roode diepzeeklei rust, zooals 
uil de teekening en de beschi-ijving blijkt, onmiddellijk en volkomen 
concordant op een scherpgelaagden plaalkalksteen, waailn niet zeer 
duidelijke, maar toch ontwijfelbare overblijfselen van AvicuUdae 
(Halobiën) door Jonker zijn gevonden. Deze zijn. alleen nit midden- 
en boven-triadische afzettingen bekend en Jonker aarzelde dan ook 
niet, de roode diepzeeklei met mangaanknollen Ie beschouwen als 
triadisch. 
Waar ik meen het palaeontologisch onderzoek als beslissend te 
moeten aanzien, is het noodzakelijk naar de oplossing te zoeken 
voor de stratigraphische tegenstrijdigheid, die daaruit volgt. 
Twee verklaringen van het profiel komen m. i. in aanmerking 
om de 8chijnt>are tegenstrijdigheid op te lossen. 
