7J() 
licliaaiii veel slanker is en Imnne vleugels langer en smaller zijn, 
clan mogen wij wel ernstig' de vraag stellen, of zulk een vorm van 
vlinder te bescdion wen is als een afwijking van het normale, instede 
van als vanzelfsprekend aan te nemen, dat die vraag al in be\ estigenden 
zin is opgelost. Dat een zoodanige vorm afwijkt van het meest voor- 
komende type, valt niet te on l kennen, maar sedei-t wanneer mag 
bloote ,, gewoonheid” aangezien worden voor een bewijs \'an primi- 
tiviteit V Stellen soms de Monotremen een ver-afdwalend eji diep- 
gewijzigd type van Zoogdieren voor, op grond dat hnn aantal (op 
’t oogenblik) tot twee families is beperkt? De breede, eenigszins vier- 
kante gedaante van de meerderheid der Rhopalooera, met himne 
afgeronde achter- en driehoekige voorvleugels, waartnsschen een koi’t 
lichaam verborgen zit, mag veel eerder zelf als een wijziging opgevat 
worden van den slanken smalvlengeligen voi-m met niltredend achter- 
lijf, zooals wij dien aantretfen bij zoovele Sphingiden en Heterocera, 
in ’t bijzondei' znlke bij nitstek primitieve vormen ais de Hepialiden. 
Zelfs onder de Khopalocera is deze laatste gedaante geen zeldzame 
nitzondering : zij overlieerscht integendeel in meerdere families, b.v. 
de Ithomiïden en Heliconiden. Wal de gedaante der dieren aangaat, 
zon dns de gelijkenis tusschen de laatstgenoemde modellen en hunne 
nabootsers idt het gemis Dismorphia veilig kunnen toegeschreven 
worden aan het feit, (Uit beide getrouw geiileven waren aan den 
oorspronkelijken vorm der Lepidoptera. De ouderdom van deze ge- 
daante zon zelfs ver over de grenzen van die orde kunnen terug- 
reiken, want diergelijke omtreklijnen hebben ook de ovei'hand in 
meerdere andere orden van Insecten, jnist in diegene die minder 
ges|»ecialiseerd zijn, b.v. Odonata, Neiiroptera, Trichoptera. 
Als wij nog eens op hel pnnl der klenrteekening terugkomen, is 
gemakkelijk in te zien, dat wit allerminst als de meest oorspron- 
kelijke kleur in de familie der Pieridae behoeft beschouwd te worden. 
Meerdere andere kleuren, bepaaldelijk rood, geel, bruin en zwart, 
komen even veelvuldig voor, vooral op de onderzijde. Alleen haar 
overmacht ige neiging om zich over groote gebieden der vleugel- 
oppervlakle te verbreiden, en daarbij de oorspronkelijke teekening 
door albinistische verkleuring uit te wisschen, geeft in ditgenusaan 
de witte tint zulk een vooraanstaande jilaals in de kleurenschaal. 
Maar diezelfde lol wordt in meerdere gevallen door alle overige 
linten evengoed gespeeld. In dit opzicht verdient het zeker onze 
aandacht, dal Dixicv, de voortreffelijke Pieriden specialiteit, in zijne 
verhandeling over de phylogenie van het kleurenpatroon dezer familie, 
niet uitgaat van een eenvormig witten grondvorm, maar van donker- 
kleurige, regelmatig gevlekte soorten zooals Eucheini en Arckonias. 
