715 
overblijfseleïi tooli ook aan de l»ovenz,ijde in meerdere of mindere 
mate terug te vinden zijn, bepaaldelijk 0 |) de achtervleugels. 
Derhalve mag, zooals ik reeds vroeger opmerkte, een zoodanige 
toestand van dit palroon, als wordt aangetroffen op beide opper- 
vlakten der achtervleugels \’an de hippocoon- en tropho?iiss(i-\' ovm, 
waarbij de bedoelde strepen zich scherp afteekenen en ononderbroken 
over de geheele uitgestrektheid van al de internervnrale tnsschen- 
rnimlen loopen (en die dus overeenkomi met zn/moxis en dei’gelijke 
vormen) als oorspi'onkelijk beschonwil worden. Met beli-ekking 
tot deze strepen zijn nog twee opmerkingen Ie maken. De eene 
betreft het pati'oon aan de bovenzijde dei' achtervleugels van het 
mannetje, waar de sidnnarginale merken i'eeds alle mogelijke graden 
van variatie verloonen, van een breeden, volledigen, onafgebi-oken 
band af tot een paar \'er niteenliggende kleine onregelmatige zwarte 
vlekken toe. In dit laatste ge\al kan de reductie geleid hebben hetzij 
tot het overschieten van di-ie zwarte plekjes: een vóór-bnitenst, een 
middelst en een achter-binnenst, of nog verder gegaan zijn en alleen 
de twee uiterste overgelaten hebben. Is het middelste xlekje nog 
gespaard, dan \ertoont zich dit vaak in de gedaante van een 
tnsschenaderstreepje, en verraadt zoodoende zijn \erl)and met de 
teekening der onderzijde. 
De tweede opmerking slaat in verband met hel klenren[)atroon 
van een na met dardamis verwanten vorm, n.1. I\ ci/norta (waarom- 
heen zich vvedei' een kring van ne\'envormen schaai I, zooals 
jncksoni, f'tlUebonii, ec/ierioide.s, cypmeopld enz.). 
Ook hiei' beslaat een treffende tegenstelling Insschen mannetje en 
wijfje, welk laatste echter slechts in één vorm beslaat, die een 
mimetische gelijkenis vertoont niet Idtueina c/ioco. De oiereen- 
komst met (/cov/onn.v-wijfjes berust voornamelijk op de aanwezigheid 
van den meergemelden schuinen dwarsbalk in de voorspits xan den 
voorvleugel, en op de reeks van donkere mediane Insschenadersl re- 
llen in de cellen van den achtervleugel. Het mannetje verschilt xan 
het xvijfje in de afxvezigheid van den dxvaixsbalk, xvaardoor over 
het midden van den voorvleugel een onafgebroken kelen xan lic.hte 
tnsschenadervakken zich kan uilsli'ekken, welke naar xle vleugel- 
spits toe in omvang afnemen. In tegenstelling met (bii'diniHs is bij 
cynorta de wor'tel der achlerx lengels donker gekleurd, xvaardoor de 
lichte middenpai'tij dier vleugels zich nanxvkeni'iger aansluit bij de 
gezegde reeks op de voorvleugels. Als xvij nn deze doidxere xvorlel- 
velden vergelijken met de correspondeerende |)laalsen op den onder- 
kant, vinden xvij ze ook hier door een klenr|ilek atgeleekend, maar 
deze is sterk oranjebruin, en xvordt doorsneflen door een stel don- 
