Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes bied! aan : Mede- 
deeliiig N”. ba uit liel Laboratoi’iuin voor Natiinrkmide eii 
Fliysisclie Selieikiinde der Veeartsenijkundige Hoogescbool : 
W. H. Keesom: ,,l)e qiiadr/i.pooliiiovienlen der Zuurstof- en 
der Stikstof inolec n len.'" 
(Mede aangeboden door den Heer Koenen). 
§ 1. inleiding, lii Su|)|)l. N“. 39a bij de Mededeeliiigen uit liet 
Natiinrkiiiidig' Tjaboratoriiiin te I.eideii ') wei'd aangelooiid dal van 
de toestandsveigelijking van walerslof, voorzoover de teini met den 
tweeden viriaalcoefticient lielret'l, in bel lempeiatnnrgebied Insseben 
-1- 100° O. en — 100° (k (volgens .Sn|)|)l. N". 39c nog lot lagere 
lemperaliiren), rekensclia|) kan gegeven worden door aan te nemen 
dat de moleculen als electidsclie qnadrnpolen met constant tpiadrn- 
[)oolmoment ’) op elkander werken, wanneer men de afstootingen 
die bij kleineren afstand overbeerschend worden, tïiag xervangen 
denken door de botsingskracbien die o[)tre(len als de moleculen als 
barde bollen met bepaalden straal tegen elkaar zonden botsen. 
Daarbij werd texens bet ipiadrnpoolmoment der xvalerstofmolecnlen 
bepaald, en aangeloond dat eene plaatsing van de txvee termen en 
de twee electronen, waaruit een H,-molecnnl is opgebonxvd, zooda- 
nig dat dit bet vereiscble qnadrnpoolmoment zon bebben, zeer wel 
mogelijk is. Daarmede was xvaarscliijnlijk* gemaakt, en dit was voor- 
loopig bet hoofddoel dier bescbonwingen, dat de moleculaire attrac- 
tie, altbans in bet bescbonwde gebied van dicbtbeden, ook vooi’ 
bomopolaire moleciden kan verklaard xvorden nit de electriscbe 
kracblen die nitgaan van de keimen en de elecironen, xvaarnit bet 
molecnnl is opgebouwd. 
Hoewel bet voor de band lag, x'erder bet door de toestandsverge- 
lijking vereiscble qiiadriqioolmoment te vergelijken met bet cjnadrn- 
poolmomenl van bet door Bohk en Debi.ie opgeslelde model voor bet 
waterstofmolecnnl, werd dit nagelaten met bet oog op de bezwaren, 
b Deze Verslagen, Sept. 1915, p. 614. 
’) In de volgende mededeeling zal nagegaan worden in hoeverre de bewegelijk- 
heid der electronen in het molecuul, die in de xvaarde van de dielectrische con- 
stante tot uitdrukking komt, van invloed is op den tweeden viriaal-coefficient. 
