749 
gaan; men kasi vooraf electrodeii maken met verschillende hoeveel- 
heden kwik en deze dompelen in een niet- waterige oplossing van 
een aluminium zout, om de electrisehe potentiaal te bepalen. 
Zonder hier op de wijze van proefneming in te gaan willen we 
thans reeds vermelden, dat de coexisteerende electrolyt steeds relatief 
rijker aan aluminium is dan het mengkristal, zoodat daaruit met 
zekerheid kon woi’den afgeleid, dat de E,X-tiguur van het stelsel 
Al— Hg' tot het tweede tjpe behoort. 
Maar het merkwaardige is nu, dat terwijl men dus op grond van 
de samenstelling der coexisteerende phasen moet verwachten, dat de 
potentiaal van het Aluminium in een Al-zout-oplossing bij toevoeging 
van een weinig van een kwikzout minder negatief wordt, juist het 
tegenovergestelde plaats grijpt en wel in buitengewoon sterke mate. 
Dit uiterst merkwaardige verschijnsel zegt ons, zooals reeds vroeger 
werd ondersteld, dat liet in aluminium opgeloste kwik, een kataly- 
sator voor de innerlijke omzettingen in liet aluminium is. Het metaal 
magnesium, dat door den Heer Bkck wordt onderzocht gedraagt zich 
op analoge wijze, doch de effecten zijn daar kleiner. 
In een volgende mededeeling zal dieper op het hier vermelde 
interessante verschijnsel worden ingegaan. 
Lahomtoriurn voor algemeene en anorganiscJte 
chemie der Universiteit. 
Amsterdam, 25 Juni 1920. 
