752 
beginnen \’oor te doen. Zij blijven bestaan over een zeker gebied 
dat eoliter niet tot de verzadiging reikt. Het gerniseb in de teleplianen 
is, zoodra bet voor het eerst hoorbaar wordt bij A en C, op die 
plaatsen nog zwak, neemt vervolgens aan intensiteit toe om bij B 
en D weer geleidelijk te verdwijnen 
Voor galvanometrische waarnemingen was de beschreven electro- 
lylische stroomregeling niet voldoende continu. Met de volgende 
kunstgreep echter kon een zeer continue stroomverandering worden 
verkregen, al was ook de totale grootte van die verandering' beperkt. 
De magnetiseeringsspoel M [fig. 3] ligt in serie met een precisie- 
am[)èremeter A, rheostaat /i\, sleutel S, commntator G en batterij 
K. M is bovendien geshunt door den veranderlijken weerstand 
terwijl aan aS parallel ligt een platinadraad DH, die zich in een 
glazen buis bevindt. Deze buis heeft twee aansluitingen, die bij D 
voert door de kraan F naar een Gaede|)omp, die bij H naar een 
lang uitgetrokken glascapillair. Nadat 5 eerst gesloten is, kan door 
varieeren van /i\ en /f, en door omlegging van G de te onderzoe- 
ken ferromagnetische staaf C [die hier voor duidelijkheid buiten 
M is geteekend] eenige malen aan een magnetiseeringscjclus worden 
onderworpen. De stroom door M wordt daarop tot nul teruggebracht 
en sleutel »S geopend, nadat eenigen tijd de pomp gewerkt heeft. 
Door bijregeling van de weerstanden wordt de platinadraad DH 
tot roodgloeihitte gebracht en de magnetiseeringsstroom op een waarde 
ingesteld die het ferromagneticum op een steil gedeelte der inagne- 
tisatiekromme brengt. Na het sluiten daarop van de kraan F loopt 
de gasdrukking in DH door de toestroomende lucht door de capil 
