775 
gezien daarvan, dat bij Pi-anck in de plaats van y^£\ = Ny{I — ö)’ 
de bekende grootheid JSfhv optreedt, zooóat hv=f[l — r/)* zon moeten 
zijn^) — is bij ons formule (g) alleen geldig voor zeer lage tempe- 
raturen, en (ƒ) alleen voor liooge temperaturen. Dit vloeit natuurlijk 
daaruit voort dat (cj slechts volgt uit de algemeene formule (c). 
wanneer g klein wordt ondersteld, terwijl bij groote waarden van 
(fi de betrekking (c,) daaruit voortvloeit. Men mag dus bij ons {g) 
niet toepassen bij hooge temperaturen, hetgeen wèl bij de formule 
van Planck het geval is : de laatste geldt (bij kleine volumina) zoowel 
voor lage als voor hooge temperaturen. 
Het is evenwel opmerkelijk dat indien {g) voor hooge tempe- 
raturen geldig ware (hetgeen bij ons echter niet het geval is), men 
behoorlijk als limietwaarde voor E verkrijgt A 3 7? 7’, identiek 
met (/). Onze formule, waaruit (ƒ) voor hooge temperaturen en 
{g) voor lage voortvloeit, schijnt algemeener te zijn, terwijl de 
nadering tot (/) bij ons op eenigzins andere wijze plaats vindt dan 
bij de formule van Pj.anck. 
In ellc geval zal men moeten aannemen — zal inderdaad klein 
zijn bij hooge temperatuur, en groot bij lage temperatuur, en zal 
A niet —0 wordeji bij 7 =0 — dat bij gecondenseerde '(vaste) 
systemen {l — ay slechts betrekkelijk weinig verandert; en wel inde 
zelfde mate als de frequentie v. De grootheid It van Planck zou 
dan op bepaalde wijze in verband staan met de konstante der aan- 
trekkende krachten /' (op hare beurt in betrekking staande tot e\ 
wanneer e het electrische elementairquantum voorstelt), en daardoor 
ook met bij het absolute nulpunt. Er zijn hiervoor zeer sterke 
aanwijzingen: in het bijzonder het ontwijfelbare verband tusschen 
de z.g. chemische konstante en ook de daminlmk-kon^iawiQ eener- 
zijds en de gi-ootheid anderzijds, zooals ik nog onlangs heb 
aangetoond in een Verhandeling in het Recueil des Tr. Ch. van 
Maart en Mei 1920 — terwijl men weet dat die chemische konstante 
op hare beurt wederom met h samenhangt. 
Op dit speciale onderwerp hoop ik later terug Ie komen. 
4 . Wij willen thans nog iets zeggen aangaande den aard en de 
werkingswijze der door ons aangenomen krachten tusschen de 
moleculen. 
In verband met het reeds boven opgemerkte, zouden wij kunnen 
aannemen dat de aantrekkende werking, van b.v., op zekeren 
kleinen afstand van snel afneemt, om op een bepaalden zeer 
0 Vergelijk hetgeen aangaande I — t onder b] van Aant. 2 is opgeinerkt. 
.50^ 
