839 
Op deze verschijnselen wordt hier niet verder ingegaan 
■) Men kan deze fluktueerende strooming ook anders beschrijven: Is R hoog, 
zoodat de diffusiesnelheid der werveling gering is, dan is de wervellaag die langs 
de voorzijde van het lichaam ontstaat, en bij S daarvan loslaat en in de strooming 
dringt, zeer dun, zoodat ze bij benadering een diskontmue grenslaag voor de 
snelheidsverdeeling voorstelt. Deze laag is waar te nemen op foto’s van de 
strooring, vlak bij het lichaam. De stroomlijnen buigen daar soms zoo scherp 
om, dai men van een diskontinuïteit kan spreken. 
Van beide kanten van het lichaam vloeit dus een wervellaag af; zooals bekend 
is hebben deze lagen (tenminste bij de twee-dimensionale strooming) de eigenschap 
zich spiraalsgewijs op te rollen tot een rij van werveldraden. De uit beide lagen 
gevormde werveldraden zijn meer of minder regelmatig afwisselend geplaatst (von 
KaRMaN, Phys. Zeitschrift 13 p. 49, 1912, en anderen). 
Men kan dit zichtbaar maken door uit openingen in den wand aan de voorzijde 
van het lichaam gekleurde vloeistof te laten stroomen. Deze komt in de grenslaag 
