852 
volgens welke in liet algemeen een binnenste laag vaatvoerend 
bindweefsel voor de tascies bet essentieele is, en niet bet (si t venia 
verbo) gladgeslepen, fibreuse weefsel, dat bun voor het mes en voor 
het oog hun karakteristieke hoedanigheid verleent. 
Dit dan op analoge wijze, als waarop, ook bij de mesenteriën, 
niet het begrenzende peritoneaalepitheel, maar inderdaad de door 
hun bindweefselaehtig substraat gedragen vaten het functioneel- 
essentieele vormen. 1 * ) De gedachte, die aan de hier voorgeslagen 
zienswijze ten grondslag ligt, is geenszins nieuw. Zij is van Ombhe- 
danne, die haar in zijn „thèse” (Paris, 1900) speciaal voor abdomen 
en pelvis heeft uitgewerkt, maar tevens het vermoeden van hare 
geldigheid voor het geheele lichaam uitspreekt: 
,,II existe”, zegt Ombredannk, „entre le peritoine de 1’abdomen et 
du bassin une larne vasculaire, contenant les vaisseaux dans son 
épaisseur, émettant une lame secondaire, quand 1’artère émet une 
série de branches dans un autre plan, que son plan de ramifi- 
cation prineipal, émettant une gaine vasculaire périviscérale 
quand 1’artère émet un bouquet de branches allant enveloper un 
organe, présentant des renforcements du cöté, d’oü viennent les 
pressions, et capable de se souder au niveau de ses plicatures”. 
Volgens zijn beschrijving dan, is de fascia pelvis een dergelijke, in 
het subperitoneale bindweefsel gedifferentieerde „lame vasculaire”, 
die in eersten aanleg gebonden is aan de tegen den bekkenwand 
gelegen groote vaten, maar van waar uit, gedetermineerd door de 
daarvan uitgaande zijtakken, een aantal zijschotten afgaan, die, eens- 
deels frontaal ingesteld, de subperitoneale ruimte in een aantal vakken 
verdeelen 3 ), en die andersdeels met de uittredende vaten (vv. glutaea, 
pudenda) het bekken verlaten, en daardoor het karakter van inte- 
musculaire septa verkrijgen kunnen. Er bestaat, volgens Ombredanne 
principieel een innig verband tusschen vaten en bindweefsel, wat 
steeds in een verdichting van dit laatstgenoemde, in continue samen- 
hang met de vaatadventitia tot uitdrukking komt ’). Of daarbij dan, 
zooals in het geval, dat we in den aanhef veronderstelden, druk of 
trek van den kant van het omgevend weefsel op dit geheel vorm- 
gevend inwerkt, al dan niet, kan uit principieel oogpunt bezien, 
ouversehillig blijven. In het door Ombredanne uitgewerkt gebied van 
b Deze reeds door Ombredanne getrokken parallel tusschen fascie en mesen- 
terium zou nog verder zijn door te trekken, indien, wat wel hoogstwaarschijnlijk 
is, iedere fascie aan zijn oppervlak met een endotheelbekleeding bedekt is. 
3 ) Hiervan een beknopte heldere samenvatting in Testut-Jacob, Tomé II, pag. 391-393. 
3 ) In een coupe door de navelstreng is de engere rangschikking der bindweefsel- 
elementen rondom de vaten duidelijk waar te nemen. 
