861 
schouwing is de hier gegeven voorstelling niet zoo vreemd, zelfs 
niet eens nieuw. Immers ook in.de literatuur vinden wij allerwege 
gewag gemaakt, van de ontmoeting der vezels van deze zelfde twee 
fascies in het ligamentum inguinale, waaraan, van boven af, de 
fascia transversalis, van onderaf het oppervlakkige blad van de 
fasoia lata zich vasthecht. En aan den anderen kant vinden we 
het meegaan van de f. transversalis met de vaten op de dij ook 
reeds bij Delbet (Poirier, Traité, T. V pag. 89) vermeld. 
2. Zagen we onder 1 zoo juist gewag gemaakt van den samen- 
hang der fascia lata en transversalis voorlangs de vaten, aangezien 
stilzwijgend met f. lata alleen het oppervlakkige blad werd bedoeld, 
als tweede principieel gewichtig gegeven leeren ons de sagittaal- 
coupes dat achterlangs de vaten precies eender de fascia transversa 
in samenhang staat met het diepe blad van de fascia lata, dat is 
dus met dat blad, dat den bodem der fossa Scarpae bekleedt. Ook 
dit is eigenlijk geen nieuws, daar immers het ligament van Cooper, 
dat de pecten ossis bekleedt, algemeen erkend is als te zijn een 
doorvlechting van fascia transversa en diepe fascia-lata-vezels. 
Uit de combinatie van de sub 1 en 2 genoemde feiten is nu 
direct de bevestiging af te lezen van de boven gedane aangifte, dat 
de fascia transversa, bij de ontmoeting van de vasa iliaca niet alleen 
zich daarop vasthecht, maar om hen heen rondom een gesloten 
scheede vormt. Ter nadere illustratie slechts nog deze bijzonderheid : 
Juist eender, als Ligament van Poupart en Ligament van Cooper 
door transversale vezelbundels gevormd worden, welke zijn ingeweven 
daar ter plaatse, waar fascie-uitbreidingen van verschillende zijde 
elkaar ontmoeten, evenzoo vinden we ook in een aantal gevallen 
daar, waar achterlangs Pon p art f. transversalis en fascia lata in 
elkaar overgaan, een stevig ontwikkelde frontale, vezelbundel. Dit is 
juist de bundel, welke la Ohapelle in vivo kon voelen. Uit den 
aard der zaak loopt hij evenwijdig aan het ligamentum inguinale in 
een iets dieper niveau. Dit ligament, dat ik in twee van de vier 
onderzochte cadavers met groote duidelijkheid aantrof, en dat in het 
sagittaal gesneden vrouwenbekken onmiddellijk in het oog viel als 
een ongeveer op doorsnede 2 mM. dikke streng (Zie figg. 2 en 3, 
is zonder twijfel identiek met het vooral van fransehe zijde be- 
schreven ligament van Thomson (Bandelette iliopubienne). 
3. Vormt dus de fascia transversalis distaalwaarts een gesloten 
vaatscheede om de vasa femoralia, wij hebben boven reeds aange- 
geven, dat zij ditzelfde ook proximaalwaarts doet. Hierbij betreden 
wij nu meer in bijzonderheden het gebied van Ombredanne. Er zijn 
een aantal auteurs, die aangeven, dat de fascia transversalis niet 
