880 
hetgeen door Huxrey, in zijn beroemd „Evidence as to Man’s Piaee 
in Nature”, in J863 was verkondigd en wat de platycephalie aan- 
gaat, tien jaar geleden door Sera, hoewel met geheel andere strek- 
king, in een doorwrochte studie weder verdedigd is 1 ). In de voor- 
stelling van Huxt/ey e.a. zou zelfs een torus supraorbitalis, hoewel van 
minderen graad, in enkele gevallen, onder de tegenwoordige 
Australiërs, het laagste en meest oorspronkelijke der levende rassen 
gevonden worden. Naar beide voorstellingen had in den waarschijnlijk 
dikmalen australoieden Mensch van Wadjak zeker een vorm mogen 
verwacht worden, die iets meer tot het type van den Neandertal- 
Mensch nadert. Wat men vindt is het tegendeel. Tusschen den 
Javaanschen proto-Australiër en den Neandertal-Mensch is, wat betreft 
het splanchnocranium de tegenstelling nog scherper dan tusschen 
dezen en den tegen woordigen Australiër; herinnerd zij hier nog aan 
de vormeigenschappen der uitwendige neusopéning. Ook wordt aan 
het neurocranium van den proto-Australiër geen spoor van een torus 
supraorbitalis en geen platycephalie gevonden, ja menige tegenwoor- 
dige Australiër staat daarin iets minder ver van den Neandertal- 
Mensch. Blijkbaar heeft men met van den beginne af aan gescheiden 
typen te doen, en sedert men weet, dat de schedelcapaciteit van 
Homo neandertahnsis niet geringer geweest is dan die van den tegen- 
woordigen Mensch, ja deze heeft overtroffen, gaat het ook niet meer 
aan, in zijne platycephalie en den daarmede gepaard gaanden torus 
supraorbitalis kenteekenen van nog lage en aapachtige hersenont- 
wikkeling te zien. Homo neandertalensis was reeds volkomen men- 
schelijk en die overeenkomst in vormeigenschappen met de Apen 
kan slechts als functioneele analogie verklaard worden. 
De torus supraorbitalis van Homo neandertalensis is niet te ver- 
klaren door zijn krachtig kau wapparaat, want daarin doet hij voor 
Homo wadjakensis onder, die toch geen torus supraorbitalis bezit. 
Zulk een verklaring kan dan evenmin gelden voor de Apen, waar 
deze torus bijna algemeen gevonden wordt. 
b G. L. Sera, Sul significato della platicefalia con speciale considerazione della 
razza di Neanderthal.Archivio per 1’Antropologia e la Etnologia. Vol. 40, p. 381 — 
432 (1910); Vol. 41, p. 40 — 82 (1911). Sera beschouwt de platycephalie van den 
Neandertal-Mensch wel als een typische eigenschap, maar niet als aapachtig. Zij 
zou, zooals zij sporadisch bij den tegenwoordigen mensch voorkomt, constant bij 
dien dikmalen mensch, en wel pathologisch of semi-pathologisch, zijn voorgekomen, 
toen als een passieve adaptatie aan het glaciaal klimaat. Met deze voorstelling zijn 
de hier besproken eigenschappen van het kauwapparaat, die op den vorm van het 
neurocranium kunnen betrokken worden, niet in overeenstemming te brengen ; ook 
dat het typische kauwapparaat van dien fossielen mensch in vroegeren diluvialen 
tijd juist meer volkomen was ( Homo heidelbergensis). 
