Palaeontologie. — De Heer Moll biedt, namens Mej. J. E. van 
Veen, eene mededeeling aan: ,, De identiteit van de Ostra- 
codengeslachten Poloniella en Kloedenella” . 
(Mede aangeboden door den Heer Schoute). 
In het jaar 1896 verscheen van de hand van Prof. Dr. Gürich 
eene verhandeling over het Palaeozoïcum van het Poolsche Middel- 
gebergte. Hierin stelde deze schrijver voor eenige schalen en klep- 
pen van nog onbekende Ostracoden, afkomstig uit de middendevo- 
nische Ostracodenmergel van Dombrowa bij Kielce, het nieuwe 
geslacht Poloniella (4, p. 388) op. Deze resten bracht hij tot één 
soort n.1. tot Poloniella, devonica. 
Een twaalftal jaren later leverden de beide Amerikaansche palae- 
ontologen Dr. Ulrich en Dr. Bassler eene bijdrage tot de kennis 
der Beyrichiidae. Bij deze gelegenheid werd ook het nieuwe geslacht 
Kloedenella (8, p. 317) opgesteld, waartoe zij minstens acht soorten 
meenden te moeten brengen. 
In 1914 kon Prof. Dr. Bonnema (2, p. 1087; 3, p. 1105) als 
resultaat van zijn onderzoek over de Ostracode, welke Dr. Aurel 
Krause vroeger onder den naam van Beyrichia hierog/yp/iica had 
beschreven, de door Ulrich en Bassler gegeven kenmerken van 
het geslacht Kloedenella verbeteren. 
Vergelijkt men nu hetgeen bovengenoemde schrijvers omtrent de 
geslachten Poloniella en Kloedenella meegedeeld hebben, dan blijkt 
het gemakkelijk, dat deze ident zijn. Men moet daarbij echter in 
aanmerking nemen, dat het door Bonnema — en mijns inziens 
terecht — als vooreinde genomen gedeelte der schaal door de andere 
schrijvers als het achtereinde wordt beschouwd. Dit heeft natuurlijk 
tengevolge, dat de klep, welke volgens Bonnema de linker is, door 
de andere schrijvers de rechter wordt genoemd. 
Zoo vond Bonnema als het meest karakteristieke kenmerk van het 
geslacht Kloedenella, dat de rechterklep vóór het rechte gedeelte 
van den slotrand eene insnijding bezit, waarin een uitsteeksel van 
de linkerklep past. (Fig. 3) 
Ook bij het geslacht Poloniella schijnt eene dergelijke verbinding 
van de kleppen aanwezig te zijn. Gürich vermeldt dit wel niet 
uitdrukkelijk, maar laar hij schrijft ,,Ganz am vorderen Endejedoch 
