890 
van wijfjes (Fig. 10) en minder dikke afkomstig van mannetjes. 
(Fig. 8). 
Men ziet dus, dat zoowel bij het geslacht Poloniella als bij het 
geslacht Kloeclenella geslachtsdimortisme, en wel op dezelfde wijze, 
optreedt. 
Bij mij bestaat dan ook geen twijfel of de geslachten Kloeclenella 
en Poloniella zijn ident. Daar het laatste eerder werd opgesteld dan 
het eerste, moet het geslacht Kloeclenella vervallen. 
De kenmerken van het geslacht Poloniella worden dan : schaal 
langgerekt en klein; de lengte meest kleiner dan l 1 /, m.M. De dikte 
van de schaal bij de manlijke individuen ongeveer overal gelijk ; bij 
de vrouwlijke vooral achter veel grooter. Bij de mannetjes de schaal 
vóór en achter even hoog; bij de wijfjes achter hooger. De dorsale 
rand recht; de ventrale convex of iets concaaf. De voorrand gelijk- 
matig sterk gebogen en bijna ongemerkt overgaande in den dorsalen 
rand, doordat hij daarmee een’ zeer stompen hoek vormt ; de achter- 
rand minder gebogen, en met den dorsalen rand bijna een’ rechten 
hoek vormend. Kleppen ongelijk; de rechter aan het vooreinde met 
eene halfcirkelvormige insnijding, waarin een uitsteeksel van de 
linkerklep past. Door deze eigenaardige verbinding der kleppen ge- 
woonlijk veel geheele schalen bewaard gebleven. De scherpe slotrand 
van de linkerklep ligt in eene gootvormige groeve op den slotrand 
van de rechterklep. Deze laatste is langs den slotrand hooger dan 
de linker. De scherpe vrije randen der rechterklep liggen in eene 
gootvormige groeve op de vrije randen van de linker, zoodat bij de 
vrije randen de linkerklep buiten de rechter uitsteekt. De opper- 
vlakte der schalen is verschillend. Op het voorste deel van elke 
klep bevinden zich twee min of meer verticale groeven, die door 
eene smalle verhevenheid zijn gescheiden. Ook op het achterste deel 
kan eene groeve voorkomen, die onder met de voorste in verbinding 
kan treden. Het oppervlak is verder meestal glad en zonder eenige 
versiering. 
Resten van deze Ostracoden zijn gevonden in bovensilurische, 
devonische en misschien ook nog in carbonische lagen van de ge- 
matigde luchtstreken van het Noordelijk Halfrond. 
Boven is reeds vermeld, dat Poloniella clevonica gemakkelijk van 
de bovensilurische Poloniella hieroglyphica afgeleid kan worden door 
aan te nemen, dat de beide kleine groefjes, die zich onder de mid- 
delste der drie grootere bevinden, door het verdwijnen der tusschen- 
liggende verhevenheden met elkaar en met de voorste en achterste 
groeve in verbinding zijn getreden. 
Poloniella hieroglyphica zal op haar beurt wel weer ontstaan zijn 
