Physiologie. — De Heer Hamburger biedt, namens de Heeren 
S. van Creveld en R. Brinkman, een mededeeling aan: ,, Een 
direct bewijs voor de impermeabiliteit der bloedlichaampjes 
van mensch en konijn voor glucose" . 
(Mede aangeboden door den Heer Wiersma). 
1. Inleiding. 
Het vraagstuk van de verdeeling der glucose tusschen roode 
bloedlichaampjes en bloedplasma, dat in de literatuur reeds zoo vaak 
behandeld is,, is door onderzoekingen van reeenten datum weder 
actueel geworden. 
Einde 1919 heeft de eene van ons te zamen met Mej. E. van Dam 
een serie onderzoekingen gepubliceerd '), waarin duidelijk aangetoond 
werd, dat de doorlaatbaarheid der bloedlichaampjes voor glucose 
met het stollingsproces ten nauwste samenhangt en dat men de 
bloedlichaampjes van den kikvorsch en van den mensch impermea- 
bel voor glucose vindt, wanneer men slechts het allereerste begin 
van de stolling heeft weten te verhinderen. Voor de kikkerbloed- 
lichaampjes kon de physiologische impermeabiliteit door direct-che- 
mische analyse worden aangetoond. 
Voor de bloedlichaampjes van den mensch kon destijds zulk een 
direct chemisch bewijs nog niet geleverd worden. Bij osmotische 
proeven werden deze bloedlichaampjes echter bij nog niet stollend 
bloed steeds impermeabel gevonden en de meening werd uitgespro- 
ken, dat alle auteurs, die met de osmotische methode de bloed- 
lichaampjes doorgankelijk voor suiker gevonden hadden, bloed hadden 
gebruikt, waarvan het allereerste begin der stolling niet was voorkomen. 
Korten tijd na deze publicatie verscheen een artikel van W. Falta 
en M. Richter-Quittner 5 ) over de verdeeling van suiker, chloriden 
en reststikstof tusschen plasma en bloedlichaampjes in het stroo- 
mende bloed. Ook deze onderzoekers kwamen tot de conclusie, dat 
bij den mensch de suiker zich in het stroomende bloed alleen in 
het plasma bevindt. De door hen gebruikte methode was als een 
direct chemische te beschouwen. Zij bepaalden het suikergehalte 
’) Brinkman en v. Dam. Arch. Intern, de Physiologie XV. 105. 1919. 
*) Falta en Richter — Quittner: Biochem. Zeitschr. 100 . 140. 1919. 
