918 
Men kan derhalve bewezen achten met een waarschijnlijkheid 
van meer dan 10 7 tegen 1 dat de leiddraad, bij de keuze gebezigd, 
een physischen zin had en dat dus werkelijk naburige Fraunhofer- 
lijnen elkander schijnen af te stooten. 
Natuurlijk is gedacht aan de mogelijkheid dat dit verschijnsel, 
hoewel het in de waarnemingsresultaten ongetwijfeld opgesloten 
ligt, veroorzaakt zou kunnen zijn door stelselmatige fouten in de 
methoden, gevolgd - bij het maken, of het beoordeelen, of het uitmeten 
van de fotografieën. 
De kans nu, dat zulke fouten een invloed van eenige beteekenis 
op het resultaat zouden hebben uitgeoefend, is juist bij de rand — 
centrumverplaatsingen uiterst gering, omdat ter bepaling van deze 
verplaatsingen steeds met elkander vergeleken werden opnamen, die 
in fotografische dichtheid en algemeen uiterlijk zooveel mogelijk aan 
elkander gelijk waren. Mocht derhalve bij de beoordeeling van den 
afstand van twee naburige lijnen een systematische fout gemaakt 
worden als gevolg van die nabijheid, dan zal zulk een fout nagenoeg 
dezelfde grootte hebben in ’t rand-spectrum als in ’t centrum-spectrum 
en dus wegvallen in de rand — centrum-verschillen. 
Waar niettemin de onderlinge afstand van naburige lijnen grooter 
gevonden wordt in het spectrum van den rand dan in dat van 
’t centrum, moet men hier wel te doen hebben met een wezenlijke 
eigenschap der Fraunhofer-lijnen. Slechts uit het oogpunt der dispersie- 
theorie is deze eigenschap verklaarbaar. 
Bij dit onderzoek is de kritische medewerking van de Heeren 
van Cittert en Minnaert van zeer groote waarde geweest. 
Heliophysisch Observatorium. 
Utrecht, Januari 1921. 
