943 
daarentegen bij stikstof. Hij deze laatste stof bedroeg de grootste 
afwijking bijna Vso- Deze afwijking verraste ons toen door hare 
grootte en wekte de verdenking op, dat zij misschien te wijten was 
aan de een of andere onregelmatigheid, in de wijze van waarnemen 
of van berekenen. Nu wij echter een heuveltje van volkomen het- 
zelfde karakter (hoewel maar 4 maal zoo laag) bij waterstof hebben 
waargenomen, meenen wij te mogen besluiten, dat het bestaan van 
zoo’n heuveltje misschien aan een nog niet opgehelderde systema- 
tische fout zou kunnen te wijten zijn, waardoor op een of andere 
wijze (condensatie tegen den wand?) niet de juiste dampdichtheid 
wordt waargenomen. 
De helling van den diameter wordt aangegeven door den coëfficiënt: 
h = — 0,000 39402 
de kleinste waarde, die tot dusver bij eenige stof gevonden is. 
Voor de uit den diameter afgeleide kritische dichtheid vindt men, 
wanneer men voor de kritische temperatuur de waarde — 239°. 91 V 
gebruikt: 
Vkd = 0,03102 
in volkomen overeenstemming met onze vroegere voorloopige berekening 
n.l. 0.0310. 
Eene vergelijking van deze waarden met de waarde van de uit 
de isothermen afgeleide kritische dichtheid, die men zou kunnen 
berekenen uit de vergelijking: 
( ^L\ = T— 
VdTyL \ dT 
coëx.k. 
(zooals die voor argon uitgevoerd is) kon bij waterstof niet worden 
verricht, omdat er geen isothermen in de buurt van het kritische 
punt beschikbaar zijn. 
De kritische coëfficiënt is 
Kid = 
Pk »k 
RTk 
= 3.276 
de kleinste waarde, die bij eenige stof gevonden is. 
Om de vergelijking met andere stoffen met eenvoudige moleculaire 
structuur te vergemakkelijken geven wij ten slotte nog een tabel 
van de verschillende thans nauwkeurig bekende waarden van de 
kritische dichtheid, de hellings-constante van den diameter en den 
kritischer! coëfficiënt van die stoffen. 
De getallen betreffende xenon zijn afkomstig van de metingen van 
’) Comm. N°. 151c. 
61 * 
