957 
c. Uit de oplossingen der' vergelijkingen (die grootendeels door 
numerieke benadering moeten worden verkregen) blijkt dat zoo de 
strooming buiten de grenslaag vertraagd is, in de grenslaag voorbij 
een zeker punt de richting der strooming omkeert, zoodat kring- 
stroomen gevormd worden, en de van de voorzijde afkomstige 
strooming van den wand loslaat. De plaats van het „splitsingspunt” 
is onafhankelijk van R. 
De afmetingen van de grenslaag in de y-richting zijn bij gegeven 
1 
vorm van het lichaam evenredig met — — maal de afmetingen van 
v R 
het lichaam. 
Men vindt dus bij deze beide methoden (van } 7 en f 8) 
dat bij groote waarden van R van weerskanten van het lichaam 
(eventueel rondom het lichaam) een wervellaag loslaat en zich in 
de vloeistof begeeft, evenals Oseen aangaf. Echter blijkt dat met 
toenemende waarden van R die laag niet alleen scherper wordt en 
dus nadert tot een diskontinuïteitslaag, maar dat ze zich tevens 
dichter om het lichaam legt, zoodat de poten tiaalstroom er buiten 
een steeds grooter gebied inneemt en tenslotte moet naderen tot 
den gewonen poten tiaalstroom * *). 
§ 9. Opmerking over de stroomingen bij gemiddelde io aar den van R. 
Uit de berekening volgens de methodes van § 6 — 8 is gebleken 
dat bij groote waarden van R achter het lichaam een naar voren 
gerichte strooming ontstaat, tegen de oorspronkelijke stroomrichting 
in, wat zooals bekend is, in overeenstemming is met de experimenteels 
resultaten 3 ). Bij de strooming voor R — * 0 doet dit zich niet voor ’), 
!) De beschouwde lichamen mogen geen scherpe randen hebben, zooals in § 1 
is geëischt. Het bovenstaande zegt dus nog niets tegen Helmholtz’s diskontinue 
strooming langs een plaat met scherpe randen. 
2 ) In het absolute stroomingsbeeld is de snelheid vlak achter het lichaam grooter 
dan U (de vloeistof ,, haalt het lichaam in”) ; de stroomlijnen moeten hier dus 
dichter bijeen liggen dan in den oorspronkelijker, parallelstroom. — Wat de ver- 
deeling der werveling betreft: aan de achterzijde van het lichaam is een laag 
„ tegengestelde” werveling (zie boven, § 3, II). 
*) Bij de volgende stroomingen: strooming van Stokes langs een bol; van 
Oseen langs een bol en langs een cilinder; en van Burgess langs een bol (zie 
citaten § 5) blijkt uit de door de auteurs opgegeven formules dat in het relatieve 
stroomingsbeeld in de as achter het lichaam v dezelfde richting heeft als de 
oorspronkelijke stroom U. 
62 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A". 1920/21. 
