972 
ieder der krommen 2 asymptoten evenwijdig aan de as der abscissen. 
Daarom is het oppervlak van iedere strook tusschen twee krom- 
men, waarvan de energie-constanten een eindig bedrag met elkaar 
verschillen, oneindig groot. Precies als in het geval van de spiraal- 
banen knnnen wij hieruit besluiten, dat de energietrappen van de 
stationaire bewegingen van de theorie der quanta oneindig dicht 
moeten liggen. Daarom is iedere positieve waarde van de energie- 
constante in den zin van de theorie der quanta een uitgekozen waarde. 
De eisch, dat hyperbolische banen van iedere waarde van de energie 
voorhanden moeten zijn, werd reeds door Bohr, op grond van expe- 
rimenteele resultaten (door E. Wagner en anderen) gesteld. Het 
gezichtspunt, waarop onze beschouwingen hieromtrent betrekking 
hebben, bestaat daarin, dat deze omstandigheid niet daarop berust, 
dat de hyperbolische beweging aan de macht van de theorie der 
quanta is onttrokken, maar dat zij integendeel uit de theorie der 
quanta organisch voortgekomen is, en een noodzakelijk gevolg van 
een correcte toepassing daarvan is. 
Deze opvatting heeft natuurlijk tengevolge, dat ook de azimutale 
impuls aan quanteuze voorwaarden moet onderworpen zijn. Hoe 
deze voor waarden luiden, kan men niet zoo direct uit het geval 
van de elliptische beweging opmaken. Het meest voor de hand 
schijnen de beide volgende veronderstellingen te liggen : of de integraal 
j'pchp moet worden uitgestrekt over het variabiliteits-gebied van de 
coördinaat </>, d.w.z. over den hoek 2<y ingesloten tusschen de asymp- 
toten ; of anders, door directe uitbreiding van de onderstelling voor 
het elliptische geval, van 0 tot 2jr. Uit de eerste onderstelling zou 
naar (2') volgen: 
nh 
p = — ; (9a) 
uit de tweede: 
(9b) 
In § 7 zullen wij een argument ten gunste van de tweede der 
beide onderstellingen leeren kennen. Een werkelijke beslissing kan 
echter alleen aan de hand der ervaring worden genomen. 
§ 5. Botsing van een a-deeltje met een atoomkern. 
Wij zullen nu overgaan tot de beschouwing van afstootende krachten, 
en wij zullen het probleem in zoover meer algemeen maken, dat wij 
