974 
tg <P = 
Ztgy 
( m — M ) -j- (M -{- m) tg* cp 
terwijl haar bedrag V de volgende waarde verkrijgt: 
• • ( 13 ) 
V = V' m* 4 - M* — 2 m M cos 2 cp . 
M -f- m 
(14) 
Anderzijds maakt de richting, waaronder het atoom tengevolge 
van de botsing weggeslingerd wordt, met de invalsrichting van het 
«-deeltje juist den hoek cp, die door vergelijking (12) is gegeven. De 
snelheid van het atoom bedraagt : 
u = 2v — coup, 
M 
(15) 
Volgens onze in § 4 uitgesproken onderstelling zijn zekere be- 
wegingen van het stelsel volgens de theorie der quanta uitgekozen, 
namelijk die, waarvoor de azimutale impuls p één van de door de 
voorwaarden (9a, b) gegeven waarden verkrijgt. De letter n stelt 
hierin een positief geheel getal voor, maar ook het quanta-getal 
n — 0, dat volgens Sommerfeld uitgesloten zou zijn, blijkt volgens 
het door ons in § 2 ingenomen standpunt, toelaatbaar te zijn. De 
voorwaarden (9a) en (9b) geven in ’t laatste geval in overeenstem- 
ming met elkaar p = 0, waaruit volgt: 
(Po = 0 ; u 9 = 2-j%; (16) 
D. w. z. de atoomkernen of ,,recoil-stralen”, zooals zij door 
Rutherford werden genoemd, hebben in het geval van n — 0 de 
richting van de primaire a-stralen. 
§ 6. Recoil-stralen van waterstof , 
Terwijl de betrekkingen (16), die men vindt voor n = 0, voor 
ieder atoom gelden, is het gedrag voor een eindig quanta-getal 
7i = 1, n= 2 enz. minder overzichtelijk; wij zullen het slechts voor 
liet speciale geval van de botsing van een «-deeltje met een ivatcr. 
stofatoom bespreken. Van het standpunt van hypothese (9a) bezien, 
is de quanta-voorwaarde wegens formule (12): 
(p 1 9 <P = 
hv 
27e 
n ; 
(17) 
van het standpunt van hypothese (9b) 
tg cp = 
hv 
2n eE 
(18) 
