979 
van de Röntgenstraling, dat zij daaraan niet kunnen voldoen. 
Volgens de waarnemingen van Rutherford is het relatieve aantal 
N van de naar voren uitgezonden recoil-stralen sterk afhankelijk 
van de snelheid of werkingsafstand R van de primaire «-deeltjes, 
zooals uit de volgende door hem medegedeelde tabel volgt: 
R— 7,0 5,3 4,5 3,7 3,0 enz. 
iV=100 77 51 25 0. 
Men zou dit op die wijze kunnen interpreteeren, dat de uitstra- 
ling van het moment van hoeveelheid van beweging met de snelheid 
v sterk afneemt, zoodat er met dalende v steeds minder deeltjes zijn, 
die de stationaire baan kunnen beschrijven. Wanneer deze opvatting 
juist zou zijn, dan zouden wij in de tabel van Rutherford een nieuw 
middel hebben om het raadsel van de theorie der quanta te ontsluieren. 
Naast deeltjes, die den overgang in de stationaire baan hebben 
volbracht, kan men natuurlijk ook bij de grootste snel lieden v 
zulke verwachten, aan wie het, door een te groot beginmoment 
van hoeveelheid van beweging, niet gebikt is, deze stationaire lianen 
te beschrijven. De gerichte straling zal daarom door een verstrooi- 
ingsstraling zijn omgeven. Volgens een welwillende mededeeling van 
sir Ernest Rutherford heeft men experimenteel iets dergelijks ge- 
vonden : een nieuwe waarnemingsmethode liet zien, dat de recoil- 
stralen in werkelijkheid minder homogeen zijn, dan dit aanvankelijk 
leek, en dat er naast de eerst waargenomen snelbewegende H-deeltjes 
ook deeltjes van geringere snelheid bestaan. 
Zooals reeds is opgemerkt, is het waarschijnlijk, dat de groote 
afwijkingen van de theorie van Maxwell, zooals zij voor het tot 
standkomen van een voldoende uitstraling noodig zijn, beperkt blijven 
tot het gebied van zeer groote versnellingen. Daarom wordt het 
twijfelachtig, of men het beschrijven van de stationaire baan n= 1 
met het zelfde recht kan verwachten als dat van de baan n = 0. 
Want de omgeving van de eerste koml overeen met een veel grooteren 
kernafstand dan de omgeving van de laatste. Hoe de stationaire banen 
om andere kernen als waterstof verdeeld zijn, willen wij op een 
andere plaats bespreken. Wij willen volstaan met de vermelding, 
dat bij zware atomen de formules (17) en (18) wegens de groote 
waarde van de kern lading E zulke kleine trappen voor de discrete 
hoekverdeeling opleveren, dat het resultaat niet aanmerkelijk van 
de verdeeling volgens de klassieke statistische mechanica kan afwijken. 
