1008 
Foyaieten. 
Deze schijnen de meest verbreide gesteenten der Serra do Gericino 
te zijn. 
Type 1 is een pyroxeen-amphiboolfoyaiet, verzameld bij Cancella 
Aznl langs den weg, die het riviertje Cachoeira doorsnijdt. De 
samenstellende mineralen zijn lichtgekleurde orthoklaas en mikro- 
perthiet, nephelien, sodaliet, aegirienaugiet, groenbruine amphibool 
met in geringe hoeveel heid analciem, laveniet, biotiet, pyriet en 
magnetiet, terwijl als secondaire mineralen musco viet en calciet 
voorkomen. 
Groote uitdoovingshoeken in sneden loodrecht op den stompen 
bissectrix wijzen op een Na-gehalte van den doorgaans getroebelden 
orthoklaas. De heldere en slechts weinig in secondaire mineralen 
(muscoviet, analciem) veranderde nephelien vertoont, evenals de 
sodaliet, slechts ten deele eigen kristalvorm. De pyroxeen is grooten- 
deels zonair gebouwd, de kern kan zeer rijk aan het augiet-, de 
randzone zeer rijk aan het aegirienniolecuul zijn, doch in de meeste 
kristallen wisselen de uitdoovingshoeken voor kern en randzone niet 
zeer sterk; enkele kleine aegirienkristalletjes komen afzonderlijk 
voor. De amphibool vertoont ten deele olijfgroene, ten deele meer 
blauwgroene kleuren, beide soorten komen in onregelmatige ver- 
groeiingen voor, soms te zamen met den pyroxeen, waarbij de ver- 
schillende mineralen de kristallographische assen niet gemeen hebben. 
De groote uitdoovingshoeken wijzen op soortgelijke amphibolen als 
die welke door Wright 1 ) uit Braziliaansche en door Usstng* *) uit 
Groenlandsche alkaligesteenten zijn beschreven. De laveniet vormt 
sterk pleochroitische en sterk dubbel brekende kristalletjes, die soms 
tusschen de overige mineralen geklemd voorkomen, evenals de 
analciem, voor zoover dit laatste mineraal niet duidelijk ten koste 
van de veldspatoiden is ontstaan. Het absorptieschema van den 
laveniet is c (kanariegeel) j> 6 ± = « (zeer lichtgeel), de kristallen 
zijn dikwijls (soms polysynthetisch) vertweelingd, ook enkelvoudige 
kristallen komen voor. Het optisch assen vlak staat loodrecht op het 
tweelingsvlak vgl (100) en de splijtstrepen, de assenhoek is groot. 
De kristallen zijn soms ten deele idiomorph begrensd. Pyriet en 
magnetiet komen in afzonderlijke kristallen voor, maar dikwijls is 
de pyriet door een magnetietzoom omgeven en beide mineralen komen 
ook met de overige donkere mineralen vergroeid voor. 
0 F. E. Wright. Die syenitisch-theralitischen Eruptivgesteine der Insel Gabo 
Frio, Brasilien, Tscherm. Min. u. Petr. Mitt. 1901, XX, blz. 249. 
*) N. V. Ussing. Geology of the country around Julianeliaab, Greenland, Med- 
delelser om Grönland. Vol. XXXVIII, 1911. 
