1012 
albiet is in groote hoeveelheid in polysynthetisch vertweelingde 
kristallen in het gesteente aanwezig. Analciern is rijkelijk aanwezig, een 
Cl reactie met negatief resultaat wijst op de afwezigheid van sodaliet. 
Tinguaieten. 
Typische tingüaieten werden verzameld nabij Maxambomba, de 
gesteenten schijnen hier een gang en ook een stroom te vormen, 
de laatste van meer dan 100 M. dikte. Er werd slechts een enkel 
monster onderzocht, waarschijnlijk komen hier verschillende varia- 
ties en ook typische effusiefgesteenten voor. 
Het bevat in een grauwe fij n k ris tal 1 ij n e grondmassa enkele pheno- 
cristen van lichtgekleurden veldspaat, bestaande uit Na-houdenden 
orthoklaas of anorthoklaas. Ze zijn ten deele omgezet in natroliet. 
De grondmassa blijkt mikroskopisch te bestaan uit veldspaatlijstjes, 
aegirien, natroliet, analciern en weinig nephelien. Enkele sterk licht- 
en dubbelbrekende zuiltjes met rechte uitdooving en positieve ellips- 
ligging wijzen op zirkoon. De kleurlooze massa met lagen brekings- 
index, welke in groote hoeveelheid tusschen de veldspaatlijstjes 
aanwezig is, bestaat waarschijnlijk in hoofdzaak uit analciern, die 
ten deele uit oorspronkelijke!) nephelien is ontstaan. 
Ook muscovietblaadjes komen als omzettingsproduct van nephelien 
voor. Van den aegirien vertoonen grootere kristal letjes duidelijke 
kernen van aegirienaugiet, de naaldjes zijn dikwijls tot schoofvor- 
mige of radiaire aggregaten vergroeid. 
Sölvsbergieten. 
We hebben onder dezen naam de gesteenten samengevat, waarin 
waarschijnlijk veldspatoiden voorkwamen, doch in geringere hoeveel- 
heid als in de tinguaieten. Als zoodanig kunnen de veldspatoiden 
niet meer worden herkend, de secondaire mineralen wijzen er echter 
op, dat ze oorspronkelijk aanwezig zijn geweest. De gesteenten 
naderen dan tot de tinguaieten. 
Type 1 {met pyroxeen). Het onderscheidt zich van den boven 
beschreven tinguaiet door de donkergrijze kleur der fijnkristallijne 
grondmassa, waartegen talrijke wit of lichtrood gekleurde pheno- 
cristen, die grootendeels zeker uit veldspaat bestaan, afsteken, terwijl 
ook enkele grootere pyroxeenzuiltjes voorkomen. Het werd verzameld 
van een gang tusschen de Serra de Oabucu en de Serra de Marapicu. 
Orthoklaas is het overheerschende mineraal der phenocristen, in 
geringe hoeveelheid komen polysynfhetisch vertweelingde veldspaten 
met kleine uitdoovingshoeken voor. Min of meer regelmatig begrensde 
partijen, voornamelijk bestaande uit zuren plagioklaas en cancriniet, 
waarbij soms analciern bijgemengd voorkomt, kunnen wijzen op 
oorspronkelijke veldspatoiden. 
