1016 
do Gericino, Serra de Tingna, Cabo Frio) en in Afrika nabij de 
kust van Lüderitzland en bij Kaap Cross ten Noorden van Swakop- 
mund 1 2 ). Het is zeer waarschijnlijk, dat soortgelijke gesteenten buiten 
deze beter bekende gebieden nog op tal van andere plaatsen nabij 
de kusten voorkomen, we kennen b.v. reeds pyroxeenfoyaiet van 
Angola en nog veel verder noordelijk verschillende alkalirijke ge- 
steenten van de Los eilanden (9°30 / N.Br.). 
Dieptegesteenten en de bijbehoorende gang- en effusiefgesteenten 
komen bij elkander voor, het zijn in Zuid-West-Afrika syenieten, 
nepheliensyenieten, essexieten en theralieten met phonolieten, tin- 
guaieten, bostonieten, camptonieten, monchiquieten en alnoieten. Ge- 
lijksoortige gesteenten zijn uit het Braziliaansche kustgebied bekend 
geworden, we noemen slechts de goed onderzochte foyaieten, essexie- 
ten, phonolieten en basische ganggesteenten, benevens tinguaieten 
en bostonieten in en in de nabijheid van den Staat Rio de Janeiro. 
Het samen voorkomen met de bijbehoorende effusiefgesteenten wijst 
er in beide gebieden op, dat de alkaligesteenten ten deele intrusier 
zijn in hun eigen effusiefgesteenten en dat ze op geringe diepte 
beneden de aardoppervlakte tot volledige kristallisatie zijn gekomen. 
De erosie heeft de vulkanen doen verdwijnen, welke vroeger nabij 
de tegenwoordige wederzijdsche kusten van den Atlantischen Oceaan 
aanwezig waren, zooals ze thans verrijzen nabij het Oost-Afrikaansche 
breukgebied, waar eveneens alkaligesteenten verbreid zijn. 
Verder van de wederzijdsche kusten zijn de alkalirijke gesteenten 
van verschillende plaatsen bekend, we beperken ons tot de vermel- 
ding van de twee grootste eruptiefgebieden, welke tot nu toe op 
beide continenten zijn onderzocht, n.1. die van Po^os de Caldas 3 ) in 
het Zuiden van den Staat Minas Geraes en die van den Pilandsberg *) 
in het Rustenburg-district (Transvaal). Deze twee groote gebieden, 
waarvan het eerste ongeveer een diameter van 25 tot 30 K.M., het 
tweede van omstreeks 30 K.M. bezit, zijn beide de resten van vul- 
kanische centra van groote uitgestrektheid. In beide gebieden zijn 
onder de effusiva o.a. phonolieten, leucietgesteenten, vulkanische 
breccies en tuffen, onder de dieptegesteenfeu foyaieten en syenieten 
bekend geworden. In beide gebieden is aegirien of aegirienaugiet 
een verbreid donker bestanddeel en tinguaieten treden op als zelf- 
standige gesteenten of als randzone van nepheliensyenieten. 
x ) E. Kayser. Bericht über geologische Studiën wahrend des Krieges in Süd- 
West-Afrika. Abh. der Giessener Hochschulegesellsch. II, 1920, blz. 18. 
2 ) O. E. Derby, loc cit. 
s ) H. A. Brouwer. Geology of the alkali rocks in the Transvaal. Journ. of 
Geology, 1917, XXV, blz. 741 e.v. 
