1042 
waarbij de kruising van de Mm. recti begonnen, maar niet geheel 
voltooid is, kan men in een bepaald niveau de ombuiging van den 
M. rectus zien, terwijl in een lager niveau, waar de kruising reeds 
gedeeltelijk tot stand kwam, de samenhang tussehen beide stukken 
van den M. rectus opgeheven is. 
Om welke reden bij de Simiae en bij den mensch een omgebogen 
stuk van den M. rectus als M. pyramidalis vrij zou komen te liggen, 
is niet zoo gemakkelijk te begrijpen als bij de Inseetivora. Echter 
het komt ook elders bij den mensch voor, dat dat deel van een 
spier met U-vormige insertie, waarvan de insertie één der beenen 
der U vormt, zelfstandig wordt. Dit kan b.v. het geval zijn met 
het pais abdominalis van den M. pectoralis maior. 
Met deze voorstelling van het ontstaan van den M. pyramidalis 
bij den mensch komen verschillende feilen goed overeen. In de 
eerste plaats dat door Santouini e. a. vastgesleld is, dat de insertie 
van den M. rectus aan het Os pubis smal is, wanneer de M. pyra- 
midalis een breeden oorsprong van dit skeletstuk heeft en omgekeerd. 
Voorts is hiermee in overeenstemming, dat regelmatig eenige vezels 
van den M. rectus aan het onderste deel van de linea alba tot 
insertie komen, hetgeen door Nicaise is beschreven 1 2 ). Het is immers 
noodzakelijk dat de rectus langs de vroegere ombuigingslijn een 
insertie verkrijgt aan de linea alba, wanneer zulks met den M. 
pyramidalis geschiedt. 
Daar de functie van den M. pyramidalis zeer gering is, verdwijnt 
hij betrekkelijk vaak, hetzij aan één of aan beide zijden. Het eenige 
wat dan nog op zijn vroegere aanwezigheid en ontstaanswijze wijst, 
is de insertie van vezels van den M. rectus aan het onderste deel 
van de linea alba. 
Men kan de vraag stellen, waarom bij sommige dieren de M. rectus 
een U-vormige insectie heeft. Misschien bestaat in dit opzicht ver- 
band tussehen de breedte van den M. rectus eenerzijds en de af- 
metingen, vorm en grootte van het bekken, dus met de ruimte tot 
insertie anderzijds. Dit dient echter nog nader onderzocht te worden ; 
alleen zij hier slechts opgemerkt, dat onder de halfapen de M. rectus 
een eenvoudige, rechtlijnige insertie heeft bij de Lemurinae, en dat 
bij de overige halfapen de M. rectus een meer gecompliceerde insertie- 
wijze verroont. Dit staat wel in verband met het feit door Weber’) 
vermeld, dat de Lemurinae een wijd bekken hebben: ,,Gegenüber 
dein weiten Becken der Lemurinae, haben die nicbt-madagassichen 
Prosimiae ein enges Becken”. 
1 ) Eisler. Die Muskeln des Stammes, pg. 565. 
2 ) M. Weber. Die Saugetiere. pg. 747. 
