1094 
stap verder te zijn gekomen daar het mij gebleken is dat althans 
bij de totstandkoming der specifiek menschelijke kenmerken die in- 
vloed steeds in gelijke richting gewerkt heeft. 
De vormverschillen tusschen verwante species kunnen tot stand 
komen doordat 6f wel iets bestaands zich krachtiger ontwikkelt, óf 
wel in zijn ontwikkeling onderdrukt wordt. In dit laatste geval moet 
dus de invloed der endoerine organen een remmende zijn geweest. 
Welnu, ik stel mij voor aan te toonen dat de ontwikkeling der 
specifiek menschelijke kenmerken, het resultaat is van een remmende 
actie der endoerine organen, en dat bij aandoening of abnormale 
ontwikkeling dier organen die remmende invloed wegvalt, zoodat 
de veranderingen die dan in het lichaam optreden een pithekoïd 
karakter hebben. Ik hoop u voorts op verschijnselen opmerkzaam 
te maken, waaruit men mag besluiten, dat die remmende invloed 
niet alleen het zuiver vormelijke betreft, maar dat de geheele ont- 
wikkelingsgang, het ontwikkelingstempo van het menschelijk 
individu in vergelijking tot dat der overige Primaten geremd is. 
Een eerste kenmerk waardoor de mensch zich van alle Primaten 
onderscheidt is zijn onbehaardheid. Over de oorzaak hiervan is 
Darwin het niet steeds met zichzelf eens. Nu eens geneigd om het 
verlies van het baarkleed te beschouwen als een gevolg van sexueele 
teeltkeus, laat hij elders de mogelijkheid open dat ook climatalo- 
gische invloeden in ’t spel kunnen geweest zijn. Voor een eritiek 
op deze meeningen is hier geen plaats, ik zal mij bepalen tot de 
opmerking dat het foetus van alle Primaten onbehaard is, en dat 
dus bij de menschwording de rol der endoerine organen daarin 
bestaan heeft, de potentie tot ontwikkeling van haren te onder- 
drukken met uitzondering van het gedeelte der huid dat den hersen- 
schedel bedekt. De onbehaardheid van den mensch is dus het 
persisteeren van een foetaal kenmerk. Zooals bekend is, valt bij de 
ontwikkeling van den mensch nu en dan deze remmende invloed 
op de ontwikkeling van het baarkleed weg en worden er individuen 
geboren met een min of meer volledige beharing, de zoogenaamde 
haarmenschen. 
Welk van de endoerine organen is het nu geweest dat op het 
ontstaan van het baarkleed bij den mensch remmend heeft gewerkt? 
Wij kunnen dit met vrij groote zekerheid aangeven. Dit orgaan is 
de Hypophyse. Want wij weten dat bij hyperfunctie van dit orgaan 
zoowel bij den man als bij de vrouw een baarkleed zich in buiten- 
gewoon sterke mate kan ontwikkelen, zoodat, in ’t bijzonder de 
ledematen en de romp met lange haren dicht bezet worden. 
Hier is dus een eerste voorbeeld dat aandoening van een endo- 
