Scheikunde. — De Heer Schreinemakers biedt eene mededeeling 
aan over: ,,fn-, mono- en diuariante evemvichten” XXL 
Evenwichten van n /componenten in n phasen, waarin de hoeveel- 
heid van één der l 'componenten tot nul nadert. De invloed van een 
nieuwe stof op een invariant ( P en T) evenwicht. ( Vervolg). 
In mededeeling XX hebben wij den invloed van een nieuwe stof 
op het invariante P of T evenwicht 
E — fj.y + E % -+■••• d - -f- Ej + (1) 
onderzocht. Wij hebben daarbij aangenomen dat L x A, . . . vloei- 
stoffen en F x F, . . . vaste stoffen van onveranderlijke samenstelling 
zijn. De algemeene vorm van dit evenwicht F is: 
E = G -\- L x + A a -(- . . . -f" M x -j- M % -f- F x -f- F , + . . . (2) 
waarin G een gas en M x M , . . . mengkristallen zijn, die al of niet 
alle komponenten kunnen bevatten. 
Kent men de in dit invariante (P of 7’) evenwicht optredende 
reactie, dan kan men met behulp van (12) en (15) (XX) weer aflei- 
den, welken invloed de toevoeging van een nieuwe stof heeft. We 
zullen thans enkele bijzondere gevallen van dit evenwicht beschouwen. 
Wij nemen het unaire evenwicht G L x nl. een eunaire vloeistof 
in evenwicht met haar damp; dit evenwicht is invariant (Pof T). 
Daar de reactie L x ^t G is, volgt : 
2 (X x) = x — x x 2 (X H) = U — U x 2 (h V) — V— V, 
waarin x, H en V op den damp G betrekking hebben. 
Uit (12) en (15) (XX) volgt nu: 
(dT) P = 
(dP)r = 
RT{x—x x ) RT' (x x — x) 
FF^-H X — A W 
RT (x — x x ) 
V-Vi 
= P(x—x x ) 
■ ■ (3) 
(4) 
Hierin is A W de verdampingswarmte van een moleculaire hoe- 
veelheid vloeistof en V — V x de volumetoename bij de verdamping 
van deze hoeveelheid vloeistof. Wij vinden in (3) en (4) dus de 
bekende formules terug. Wij vinden dus den bekenden regel: 
Is bij toevoeging van een nieuwe stof de concentratie van deze 
stof in den damp (nl. x) grooter (kleiner) dan in de vloeistof (nl. x x ) 
