1115 
Genoemde moiréfiguren vertoonen sterke overeenkomst met de 
interferentiefiguren van sommige kristallen : in het volgende za! 
worden nagegaan, in hoeverre deze interferentietiguren door super^ 
positie van twee ellipsenbnndels te verklaren zijn. 
Daartoe zal de figuur der hyperbolen vergeleken worden met de 
interferentiefiguur van een één-assig kristal in convergent licht, als 
de kristalplaat evenwijdig aan de optische as wordt gesneden en de 
figuur der lemniscaten met de interferentiefiguur van een twee-assig 
kristal in convergent licht, als de kristalplaat loodrecht op de eerste 
middellijn wordt gesneden. 
Het isophasisch oppervlak van Bertin l ), dat bij de gebruikelijke 
verklaring der interferentiefiguren benut wordt, is de meetkundige 
plaats der punten, waarvoor het phaseverschil d — d .V 
1 
V, 
constant is. Hierin is d de doorloopen weg in het kristal, aan- 
nemende met Bertin, dat gewone en buitengewone straal denzelfden 
weg doorloopen, F de voortplantingssnelheid van het licht in het 
medium, V x de voortplantingssnelheid van den gewonen straal in het 
kristal en V \ de voortplantingssnelheid van den buitengewonen straal 
in het kristal. 
Daar V constant is, kunnen we schrijven — = — — — = constant. 
V V 1 V 2 
Aangenomen wordt, dat het middelpunt van de polarisatie-ellipsoïde 
samenvalt met het licbtcentrum in de onderzijde van de kristalplaat. 
Zij P een punt van de interferentiefiguur op de bovenzijde van 
de kristalplaat, waarvoor d de waarde d x heeft. 
Stellen we = m, dan is d x =mV x en het punt P ligt dus op 
*1 
een oppervlak Q — mV x , waarin rn constant is. Dit oppervlak is 
homothetisch met het blad o = F, van het golfoppervlak. 
Stellen we —■ — n, dan is d x ~nV \ en het punt P ligt dus ook 
^ 2 
op een oppervlak q = n V z , waarin n constant is. Dit oppervlak is 
homothetisch met het blad q = V , van het golfoppervlak. 
De oppervlakken p = mF, en q = n V 7 snijden de bovenkant 
van de kristalplaat elk volgens een bundel krommen C\ en C t , als 
in en n veranderen en elke kromme van de interferentiefiguur is 
blijkbaar de meetkundige plaats van de snijpunten van die exemplaren 
van de bundels Cj en C it waarvoor m — n (en dus het phaseverschil) 
constant is. 
!) Ann. de Ghim. et de Phys. (3). 68 pp. 57 — 92, 1861 en Sér 2. T 63. 1861. 
