1120 
spoten, kwam overeen met ongeveer 1 gr. niersubstantie, waarbij 
men in rekening moet brengen dat bij het coleeren een groot ge- 
deelte van de niersubstantie achterblijft. 
Verdunning der sera 1 : 250; daarvan 0,5 c.c. waarbij gevoegd 
0,5 c.c. caviacomplement van 1 :10 en 0,05 °/ 0 schapenbloed. 
In de onderstaande tabel is de graad van haemolyse na een uur 
bij 37° als volgt aangegeven. 
c. = compleet; b.c. = bijna cpmpleet; st. = sterk; d = duidelijk ; 
zw. = zwak ; sp. = spoor, 0 = nul. 
Injectie van 
praeparaat 
I 
II 
III 
IV 
V 
Nummer van 
de konijnen 
1 
2 
3 
4 
7 
8 
9 
11 
12 
13 
14 
15 
16 
17 
18 
21 
22 
23 
24 
c. 
c. 
b.c. 
c. 
st. 
zw. 
o. 
d. 
st. 
d. 
st. 
0 . 
o. 
sp. 
sp. 
b.c. 
c. 
c. 
c. 
Bij sterkere verdunningen losten nog compleet op de sera 1, 2,4' 
en wel bij de verdunningen 1: 1000, 1 : 500, 1 : 500. 
Uit de hier beschreven proef blijkt, dat niersubstantie, die bij 
gewone temperatuur met alcohol behandeld is, wel is waar nog 
immuniseert, maar aanzienlijk zwakker als de oorspronkelijke emul- 
sie. Door koken met alcohol werd dit vermogen tot immuniseering 
— onder de gekozen voorwaarden — zoo goed als volledig opge- 
heven. In merkwaardige tegenstelling hiermee is, dat na koken in 
waterige substantie de antigeen werking nog goed behouden is ge- 
bleven, (Doerr en Pick), hoewel opgemerkt moet worden, dat daarbij 
de titer van de sera toch iets lager was als na injectie van het 
niet-verhitte materiaal. 
In mijn onderzoek is derhalve gebleken, dat door behandeling 
met alcohol stoffen in oplossing gaan, die in vitro haemolysine 
kunnen binden, die echter niet meer of heel zwak immuniseeren 
en dat van de rest die na alcoholextractie terugblijft, nog slechts 
een sterk verminderde antigeenwerking wordt uitgeoefend, die door 
verwarming met alcohol zelfs bijna geheel vernietigd wordt. 
Het schijnt mij toe, dat de meest voor de hand liggende ver- 
klaring van de vermelde feiten deze is, dat het antigeen bestaat uit 
een deel, dat voor de immuniseering noodig is en dat vermoedelijk 
uit eiwit is opgebouwd en uit een deel daarmee verbonden, hetwelk 
de specifiek bindende groepen bevat en misschien een lipoid is. Dit 
laatste kan dan blijkbaar door alcohol van het eerste gescheiden worden. 
Ik kom voornamelijk tot deze opvatting door resultaten van een 
