1127 
kuituren, op de volgende wijze ten uit voer te brengen. Ik koos 
variëteiten met de meest uiteenloopende vormen, afmetingen en bloei- 
tijden, zoowel gevuldbloemige als enkelbloemige. Bovendien ver- 
zamelde ik meermalen vele bloemtrossen van één en dezelfde varië- 
teit, gekultiveerd door verschillende kweekers onder zeer uiteen- 
loopende omstandigheden. Juist hierdoor is het mij mogelijk geweest, 
tot tastbare resultaten te komen. Op één dier resultaten, m.i. het 
belangrijkste, zij hier gewezen. 
II. Over het voorkomen van pollenkorrels met 3 en meer kernen. 
Schürhoff (1919) heeft er op gewezen, dal zoowel bij Monocotylen 
als Dicotylen 3-kernige pollenkorrels — 1 vegetatieve en 2 genera- 
tieve — voorkomen vóór de ontkieming. Hij vraagt zich af, of deze 
vroegtijdige deeling van den mannelijken geslachtsnucleus een bio- 
logische of systematische beteekenis heeft en besluit op bl. 147, na 
een overzicht gegeven te hebben van de plantenorden, waarbij 3- 
kernige pollenkorrels geconstateerd zijn : ,,Es ergibt sich also aus 
dieser Aufstellung, dass dem Vorkommen von dreikernigen Pollen- 
körnern keine besondere systematische Bedeutung zukommt. Eine 
derartige Bedeutung liesze sich zur Not für die Monokotylen kon- 
struieren, da bei den ersten Ordnungen das Vorkommen dreikerniger 
Pollenkörner die Regel bildet, wahrend sie bei den letzten Ord- 
nungen der Monokotylen fehlen”. Van de Monocotylen zijn volgens 
hem de Helobiae , Glumiflorae en ten deele de Spadiciflorae gekenmerkt 
door 3-kernige pollenkorrels. De orden der Enantioblastae, Lilii- 
florae', Scitamineae en Gynandrae, met uitzondering der Juncaceae 
en andere alleenstaande gevallen bezitten ze niet. 
Gaan we eenige gevallen bij de Monocotylen wat nauwkeuriger 
na, dan bemerken we, dat Elfving reeds in 1878 in de pollenkorrels 
van Andropogon campestris 3 kernen zag liggen en dat Sthasburger 
(1884) in vele gevallen den generatieven nucleus zag deelen in den 
pollenkorrel. Golinsky (1893) trof 2 spermakernen aan in de pollen- 
korrels van Triticum, Schaffner (1897) bij Sagittaria variabilis. 
,,The division of the generative nucleus before pollination”, zegt hij 
op bl. 254 ,,seems to be quite cornmon in monocoly ledons, and it 
is probable that this condition will be found to be the rule rather 
than the exception in this group.” Volgens onderzoekingen van 
Chamberlain (1897) deelde zich de generatieve kern van Lilium 
aurantiacum en Lilium tigrinum reeds in den pollenkorrel, ,,a con- 
dition not uncommon in monocotyledons”, volgens zijn zeggen. In 
twee gevallen nam hij bij Lilium aurantiacum tevens waar, dat de 
73 * 
