1128 
deelingen zich nog verder voortzetten, zoodat er 3 generatieve kernen 
aanwezig waren. Bij Lilium Philadelphicum kwam de vroegtijdige 
deeling van den generatieven nucleus zelden voor. Bij Lilium Mar- 
tagon is zij misschien uitgesloten. Guignard (1891) merkt althans op, 
dat de generatieve kern zich hier alleen deelt in de pollenbuis. De 
vegetatieve kern deelt zich nimmer. In 1899 zag deze onderzoeker 
3 kernen in de pollenkorrels van Najas major. W iegand (1899) nam 
2 generatieve kernen waar bij Potamogeton foliosus Raf. en geeft 
een opsomming van de gevallen, toen reeds geconstateerd bij Mono- 
cotylen. Murbeck (1902) bemerkte 3 kernen, I vegetatieve en 2 
generatieve bij Ruppia rostellata Koek. Schürhoff (1919) beschrijft 
uitvoerig het deelingsmechanisme van de generatieve kern van 
Sagittaria sagittifolia . 
In ontkiemde pollenkorrels van Monocotylen zijn eenige malen 
meer dan 2 generatieve kernen waargenomen. Zoo zag Strasburger 
(1884) er 4 in de pollenbuizen van Ornilhogalum en Scilla. Schniewind- 
Thiks (1901) liet rijpe pollenkorrels van Scilla sibrica in een 5 °/,- 
rietsuikeroplossing kiemen en zegt: „ausnahmsweise wurden in 
einem gekeimten Pollenkorn 5 Kerrie beobachtet”. 
Ook bij hyacinthen-varieteiten kan men onder bepaalde omstan- 
digheden waarnemen, dat zij pollenkorrels met 2 generatieve kernen 
bevatten. Ik vond ze o. a. bij de enkelbloemig witte variëteit La 
Neige. De vegetatieve kern was groot en rond. De exine der pollen- 
korrels was hier zeer doorschijnend, de wratachtige verhevenheden 
ontbraken bijna geheel. Dit maakte het mogelijk, de kernen goed 
gade te slaan, zonder ze eerst te laten groen kleuren in een druppel 
methylgroen-azijnzuur. Lang niet alle pollenkorrels bezaten 2 gene- 
ratieve kernen. Dat ik het vroegtijdig deelen van de generatieve 
kern toeschrijf aan uitwendige omstandigheden, moge later blijken. 
III. Nadere bizonderheden betreffende het voorkomen van meer- 
kernige pollenkorrels bij Hollandsche hyacinthenvarieteiten. 
Ter inleiding vermeldde ik, dat ik bij de variëteit Nimrod pollen- 
korrels met meerdere kernen aautrof. Bij het samenstellen mijner 
uitgebreide tabellen, heb ik, behalve het steriliteitsprocent ook de 
herkomst aangegeven van de bloemtrossen, dit door met een hóófd- 
letter elke bizondere catagorie aan te duiden. Bovendien gaf ik 
bijna steeds bij iedere telling een korte beschrijving van den habitus 
der pollenkorrels. In deze mededeeling volsta ik nu, met die varië- 
teiten uit de bedoelde tabellen te lichten, bij welke ik in de gesloten 
antheren pollenkorrels aantrof , ontkiemd mét abnormale pollenbuizen, 
