1141 
oligomiocene gesteenten moeten voorkomen : ze vonden in rol- 
steenen uit de Soengei Malinam (= Melinan), eene zijrivier der 
Soengei Barram deels eoeene Orbitoiden en Nummulieten, deels oligo- 
miocene Orbitoiden (Lepidocyclina Verbeeki Newt. and Holl.). 
Terwijl men over den aard der sedimenten, waaruit de door 
Newton and Holland beschreven oligomiocene fossielen afkomstig 
zijn, niets weet, kent men de samenstelling' der voor eoceen gehouden 
afzettingen van Brunei, Klias-Schiereiland en Laboean vrij goed. 
Volgens de door C. Schmidt (l.c.) gepubliceerde beschrijvingen en 
profielen heeft men hier te doen met een petroleum-houdende formatie 
van verschillende duizenden meters dikte, die nit eene sterkgeplooide 
serie van zandsteenen, mergels, kleischalies, kalksteenen, conglome- 
raten en kool bestaat. Talrijke olie vindplaatsen en zeer belangrijke 
slijkvulkanen tooneu aan, dat deze formatie primair rijk aan olie 
moet geweest zijn. 
In het jaar 1914 ontving ik van wijlen Dr. G. Niethammër eenige 
stukken kalksteen uit het tertiair van Klias-Schiereiland. Voor eenigen 
tijd zond Dr. W. Hotz te Basel mij eene kleine collectie gesteenten 
en boormonsters, die gedeeltelijk door Niethammek, gedeeltelijk door 
hem zelf verzameld waren. Deze kleine collectie is van belang, 
omdat zij uit verschillende stratigrafische niveaux afkomstig is. 
Eén stuk kalksteen is van Poeloe Boeroeng bezuiden Laboean 
afkomstig; volgens C. Schmidt (l.c.) ligt dit eilandje op eene synkli- 
nale, zoodat de kalksteen zeker tot de jongere niveaux der serie zal 
belmoren. Een ander stuk werd door Hotz op het kleine eilandje op 
de westkust van Klias verzameld, dat volgens Schmidt tijdens de 
uitbarsting van een slijkvulkaan op den 21 September 1897 op de 
as eener diep opgeplooide antiklinale gevormd werd. Verschillende 
stukken kalksteen zijn op Klias-Schiereiland aan de oppervlakte 
verzameld. Uit de boring i der Nederlandsche Koloniale Petroleum- 
Maatschappij op Klias-Schiereiland kreeg ik monsters uit diepten 
tusschen 773 en 1480 voet. Ten laatste verzamelde Hotz een stuk 
kalksteen op eene rots benoorden het eilandje Tega, dat in de noord- 
waartsche verlenging van Klias-Schiereiland is gelegen. 
Het gesteente, dat ik in 1914 van Dr. Niethammek ontving, is 
een geelgrijze, vrij kristallijne rifkalk, aan welks oppervlakte men 
met de loupe Cyeloclypeus communis Martin, Heterostegina depressa 
d’Orb., kleine Lepidocyclinen en Koralen herkent. In dunne door- 
sneden ziet men, dat een deel der Lepidocyclinen door geringe 
grootte, schaarsche, centraal gelegen, dikke skeletzuiltjes, en mediane 
kamers, die naar de peripherie hooger worden, gekenmerkt is, en 
daarom in de verwantschap van L. Munieri Lem. et Douv. thuis 
74 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIX. A°. 1920/21. 
