1163 
Van geen van deze A’s stemt het teeken overeen met dat van 
de experimenteel voor vloeibare zuurstof gevonden A (§ 1). Verder 
blijken A ?m en A„, evenredig te zijn met T~ 2 , L qm met T~ 8 en 
bovendien met Af’, terwijl de waarnemingen voor eene dergelijke 
afhankelijkheid van A van T en van H geen aanwijzing gegeven 
hebben. 
Ter nadere beoordeeling van de grootte van den invloed, dien de 
beschouwde onderlinge richtwerkingen op de susceptibiliteit zouden 
kunnen hebben, zullen we nog berekenen de grootte der hier afge- 
leide A’s voor zuurstof onder bepaalde omstandigheden. Daartoe 
ontleenen we aan Meded. N°. 6a § 2: v q — 5,7 X 10~ 14 , en 
a = 2,65 X 10~ 7 8 * ; verder aan dezelfde Meded. § 3 : fi l — 2,6 X 10 -20 , 
zoodat volgens (9): v m = 3,7 X 10 -17 . 
Denken we de zuurstof als gas bij 90° K onder den druk van 
n 4 
1 atm., dan is — w no* = 0.0064, en (met k =1,34 X 10 — 16 ) : 
v o 
V„ V m 
— = 4,7,— 7 = 0.0030. Hiermede wordt A ?m = 
tC J rC J 
: — 2 X 10- 10 . 
Stellen we verder eens H = 55000, dan is 
kT 
-0,0022, A m = 
0,12 en volgt 
L q = — 0 , 002 . 
Uit deze uitkomsten blijkt, dat zelfs in zeer sterk gecomprimeerde 
zuurstof en, wat A ? betreft, in de allersterkste velden, deze A’s 
nog niet in aanmerking zullen komen. 
Bedenkt men dat de in (23a) en (23c) gegeven bijdragen slechts 
de eerste termen van de reeksontwikkelingen naar hv q voorstellen 
(§ 4 slot), en dat hv q in het hier gekozen geval 4,7 bedraagt, dan 
blijkt dat het zeer wel mogelijk zou kunnen zijn dat verdere ter- 
men in die ontwikkeling boven de hier berekende de overhand 
zouden kunnen hebben. Zelfs dan nog zouden die termen nauwelijks 
in aanmerking kunnen komen, maar verder zou de waarde van A, 
die we met inachtneming van die termen zouden verkrijgen, zeer 
waarschijnlijk, tenzij n.1. over een zeker temperatuurgebied eene 
zeer bijzondere compensatie zou optreden, nog sterker afhankelijk- 
heid van T vertoonen dan met de in (24) gegeven waarden het 
geval is, en dus nog minder beantwoorden aan een waarde van A, 
die over zeker temperatuurgebied als constant is te beschouwen. 
Eene verklaring van de experimenteel gevonden afwijking van de 
7 ) Dat de onderlinge werking der magnetische bipolen een effect in ver- 
keerde richting geeft is reeds opgemerkt door Langevin l.c. p. noot. Deze 
uitkomst komt niet overeen met die van Gans, l.c. p. 1156 noot 1. 
