Physiologie. — De Heer A. A. Hijmans van den Berge biedt eene 
mededeeling aan: „Over Sulfhaemoglobinaemie” . 
De blauwe kleur van huid en slijmvliezen, waaraan men den 
naam van cyanose geeft, berust bijna altijd op een stoornis in de 
zuurstof- of koolzuur-gaswis8eling van het bloed. Enkele malen komt 
zij tot stand door eene lichte verandering van de bloedkleurstof tot 
het zoogenaamde methaemoglobine, teweeggebracht door vergiftiging 
met sommige stoffen, zooals nitrieten, nitrobenzol, anilinederivaten en 
dergelijke. Het is een groote verdienste geweest van Stokvis en van 
Talma 1 ) er bijna gelijktijdig op te hebben gewezen, dat bij sommige 
darmontstekingen vergiftige stoffen, in het darmkanaal gevormd, in 
het bloed worden geresorbeerd, en aldus eveneens methaemoglobin- 
aemie met cyanose veroorzaken. Zelf was ik in de gelegenheid in 
1905’) aan te toonen, dat het bij deze vormen van enterogene methae- 
moglobinaemie nitrieten zijn, welke methaemoglobine uit de bloed- 
kleurstof vormen. Bovendien ontmoette ik bij voortgezet onderzoek 
mensehen, die een dergelijke cyanose vertoonden, welke evenwel 
niet op de aanwezigheid van methaemoglobine bleek te berusten, 
maar op een stof welke op grond van bepaalde eigenschappen als 
sulfhaemoglobine kon worden herkend, dat is de verbinding, die 
zich vormt, wanneer men kleine hoeveelheden zwavelwaterstof laat 
inwerken op haemoglobine. In al deze gevallen was het serum vrij 
van opgeloste bloedkleurstof: er bestond dus geen haemolyse. Later 
ontmoetten wij nog een derden vorm van mefh- en sulfhaemoglo- 
binaemie 3 ), dit maal gepaard gaande met sterke haemolyse en hoogst 
waarschijnlijk teweeggebracht door gasvormende bacteriën. Wij 
kennen thans dus reeds drie vormen van deze cyanose: de septische 
sulfhaemoglobinaemie met haemolyse; de intraglobulaire methaemo- 
globinaemie; en de intraglobulaire sulfhaemoglobinaemie. Wij willen 
b Stokvis, Festschr. f. Leyden, en Ned. Tijdschr. v. Geneesk. 1902, II, 678. 
Talma, Ned. Tijdschr. v. Geneesk., 1902, II, 721. 
! ) Hijmans v. d. Bergh, Deutsch. Arch. f. klin. Mediz. 1905, LXXXIII, 86. 
Hijmans v. d. Bergh en Grutterink, Berlin. klin. Woch. 1906, I. 
*) Hijmans v. d. Bergh, Ned. Tijdschr. v. Geneesk. 1918, I. 1774. 
